II FZ 494/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, , , po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. sp. z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 818/11 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 21 marca 2011 r. nr (...) w przedmiocie potrącenia zaległości w podatku od gier za wrzesień 2010 r. postanawia oddalić zażalenie. Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 818/11, mocą którego oddalono wniosek B. sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd wskazał, że w skardze z dnia 21 kwietnia 2011 r. Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 21 marca 2011 r. w przedmiocie odmowy dokonania potrącenia zaległości w podatku od gier za wrzesień 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. - i podkreślił, że przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które wywołują skutki materialnoprawne, czyli nakładają na stronę określone obowiązki nadające się do wykonania w drodze postępowania egzekucyjnego. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja o odmowie potrącenia zaległości podatkowych nie nakłada na Skarżącą żadnych obowiązków, które wymagałyby przymusowego wykonania w drodze postępowania egzekucyjnego, co czyni jej wniosek bezzasadnym. W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wniosła o jego zmianę przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdziła, że przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) nałożyły na nią wiele nowych, dolegliwych obowiązków, w tym obowiązek uiszczania zryczałtowanego podatku od gier w kwocie 2000 zł. Podwyższenie podatku do takiej kwoty spełnia przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Jak prawidłowo wyjaśnił Skarżącej Sąd pierwszej instancji, decyzja o odmowie potrącenia zaległości podatkowej z wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa - nie może być - z uwagi na jej charakter - przedmiotem wstrzymania wykonania, bowiem nie podlega ona wykonaniu. Skoro Organ podatkowy odmówił potrącenia zaległości, konsekwencją tej decyzji jest wyłącznie to, że Podatnik nie może z takiego potrącenia skorzystać. Obowiązek świadczenia w postaci zobowiązania podatkowego w podatku od gier wynika ze złożonych przez Podatnika deklaracji podatkowych albo decyzji Organu określającej prawidłową wysokość tego zobowiązania, a nie z decyzji odmawiającej dokonania potrącenia. To jedynie do decyzji wymiarowej mogłaby odnosić się instytucja wstrzymania wykonania decyzji, bowiem to ta decyzja byłaby źródłem obowiązku nałożonego na Skarżącego. Decyzja zaskarżona w niniejszym postępowaniu nie nakłada na Stronę żadnych obowiązków, dlatego też nieporozumieniem jest rozważanie, czy korzystnym dla Podatnika (tj. chroniącym przed wyrządzeniem znacznej szkody bądź przed spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków) będzie wstrzymanie jej wykonania. Nie jest bowiem możliwe zweryfikowanie skutków "wykonania" decyzji oddalającej wniosek o dokonanie potrącenia pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., a co za tym idzie, zastosowanie instytucji uregulowanej w tym przepisie. Powyższe powoduje, że zażalenie jako bezzasadne należało oddalić w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.