II FZ 50/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1001/10 w zakresie wezwania do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej oraz w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 16 lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia: 1) odrzucić zażalenie na zarządzenia w zakresie wezwania do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej, 2) oddalić zażalenie na zarządzenie w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu. Pismem z dnia 15 czerwca T. J. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2010 r. odrzucające jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 16 lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2006 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 23 sierpnia 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej oraz do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na powyższe zarządzenie, pismem z dnia 6 września 2010 r., skarżący, działając przez fachową pełnomocniczkę, wniósł zażalenie, wskazując, że w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo upoważniające doradcę podatkowego do działania we wszystkich formach i trybach postępowania — administracyjnego i sądowego. Wskazała również, że w niniejszej oraz w pozostałych pięciu sprawach skarżącego (sygn. akt III SA/Wa 999/10, III SA/Wa 1000/10, III SA/Wa 1002/10, III SA/Wa 1003/10 oraz III SA/Wa 1004/10) występuje tożsamość powoda, pozwanej, zdarzenia prawnego oraz podstawy prawnej. W ocenie pełnomocniczki nie ma żadnej racjonalnej przesłanki mnożenia w niniejszej sytuacji postępowań sądowych tak, iż zamiast opłaty sądowej w wysokości 100 zł jej mocodawca musi uiścić opłaty w wysokości 600 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że w istocie wniesionym zażaleniem zaskarżono dwa zarządzenia 1) zarządzenie przewodniczącego w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu 2) zarządzenie przewodniczącego w zakresie wezwania do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej poprzez złożenie dokumentu pełnomocnictwa. Merytorycznej ocenie zażalenie podlega jedynie w zakresie wpisu. Ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do usunięcia braków formalnych a jedynie możliwość zaskarżania zarządzenia w przedmiocie kosztów sądowych. W zakresie zaskarżenia zarządzenia o wezwaniu do usunięcia braków formalnych zażalenie to podlega, zgodnie z art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a) odrzuceniu jako niedopuszczalne. W zakresie zaś, w jakim zażalenie odnosi się do zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, nie zasługuje ono na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszej sprawy jest legalność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 16 lutego 2010 r. w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2006 r. Nie jest ona tożsama przedmiotowo ze sprawami dotyczącymi podatku od nieruchomości za lata 2004, 2005, 2007, 2008 i 2009. Przedmiotem postępowania jest legalność określonego aktu, czynności albo bezczynności organu administracji publicznej i obejmuje ewentualnie legalność aktów i czynności wydanych w ramach określonej sprawy, której dotyczy skarga, jeśli ich uchylenie okaże się niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Związek tego typu nie zachodzi w przypadku decyzji zaskarżonych przez podatnika. Pomiędzy wskazanymi przez podatnika sprawami zachodzi co prawda tożsamość podmiotowa, jednak nie jest to okoliczność wystarczająca dla połączenia niniejszej sprawy z pozostałymi, wskazanymi przez podatnika. Na marginesie należy wskazać, że tożsamość podmiotowa we wskazanych postępowaniach nie jest w żadnym razie tożsamość powoda i pozwanego, stronami postępowania sądowoadministracyjnego są bowiem skarżący i organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Stroną postępowania nie jest również, wbrew wskazaniom zawartym w pismach podatnika, Prezydent W., albowiem przedmiotem zaskarżenia była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego i to ten organ staje się stroną postępowania. Związek pomiędzy poszczególnymi sprawami skarżącego jest jedynie związkiem faktycznym. Obowiązku odrębnego ponoszenia kosztów sądowych w każdej ze spraw nie zniosłoby nawet ich połączenie do wspólnego rozpoznania czy rozstrzygnięcia zgodnie z art. 111 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego należy uznać, iż w każdej ze wskazanych przez podatnika spraw należy uiścić odrębny wpis stosunkowy w wysokości 4% wartości przedmiotu sporu zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), czyli w niniejszej sprawie 100 zł. Na marginesie jedynie można nadmienić, iż nawet gdyby wpis liczyć od wartości przedmiotu sporu obliczonej na podstawie wszystkich zaskarżonych decyzji łącznie to nie wyniósłby on 100 zł, jak wskazuje skarżący, ale 400 (zgodnie z § 1 pkt 2 wskazanego rozporządzenia) Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji O odrzuceniu zażalenia w zakresie wezwania do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2; o oddaleniu zażalenia w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu orzeczono na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.