II FZ 502/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 września 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 318/09 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 16 stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 7 września 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 318/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił sprzeciw M. K. od postanowienia w przedmiocie prawa pomocy. W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że postanowieniem z dnia 22 czerwca 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Od niniejszego postanowienia M. K. wniósł sprzeciw. Wobec stwierdzenia, że przedmiotowy środek zaskarżenia nie został przez stronę podpisany, zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2009 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych sprzeciwu poprzez jego podpisanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. Przesyłkę zawierającą wezwanie awizowano dwukrotnie w dniach 10 i 18 sierpnia 2009 r., a zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata. Z uwagi na niepodjęcie wezwania przez adresata, uznano je za doręczone z upływem 24 sierpnia 2009 r. (art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W dniu 2 września 2009 r. skarżący wniósł sprzeciw uzupełniony o brakujący podpis. Mając powyższe na względzie Sąd pierwszej instancji - działając na podstawie art. 259 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - odrzucił sprzeciw. W zażaleniu M. K. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia wskazując, że nie mógł odebrać wezwania w terminie z przyczyn od niego niezależnych. Skarżący wyjaśnił, że na poczcie zjawił się piętnastego dnia od momentu pozostawienia pierwszego awizo, tj. w dniu 1 września 2009 r., jednakże pracownicy poczty "z niewiadomych przyczyn" odesłali już korespondencję. Z tego względu M. K. skontaktował się z sądem i zgodnie z sugestią pracownika sekretariatu ponownie wydrukował i podpisał dokumenty a następnie w dniu 2 września 2009 r. przesłał je na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Zdaniem skarżącego dołożył on wszelkich starań aby terminowo wywiązać się z nałożonego na niego obowiązku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zwrócenia uwagi wymaga, że poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje zasadność wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, jak i treść samego wezwania, jasno określającego konsekwencje niewykonania żądanej czynności w zakreślonym do tego terminie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może również budzić wątpliwości prawidłowość doręczenia przedmiotowego wezwania w świetle zasad ustanowionych w art. 73 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przesyłka zawierająca pismo sądowe, mimo dwukrotnego awizowania w dniach 10 i 18 sierpnia 2009 r., nie została bowiem podjęta przez adresata (por. k. 118 akt sądowych). Trafnie zatem przyjęto, że doręczenie zostało dokonane z upływem czternastego dnia od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, tj. z upływem 24 sierpnia 2009 r. Ostatnim dniem terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu był zatem dzień 31 sierpnia 2009 r. W konsekwencji przesłanie podpisanego środka zaskarżenia w dniu 2 września 2009 r. było spóźnione i skutkowało koniecznością odrzucenia sprzeciwu wobec nieuzupełnienia jego braków formalnych, zgodnie z art. 259 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślić jednocześnie należy, że prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji nie mogą podważyć okoliczności przedstawione przez stronę w zażaleniu. Fakt, że skarżący pojawił się na poczcie już po upływie terminu do odbioru przesyłki, bezpodstawnie uznając, że podjęcie korespondencji będzie jeszcze możliwe, pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na ocenę ustaleń faktycznych sprawy, jednoznacznie potwierdzających, że uzupełnienie sprzeciwu nie nastąpiło w siedmiodniowym terminie wyznaczonym w wezwaniu. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.