II FZ 510/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. W.-B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 1237/17 o odrzuceniu skargi A. W.–B. w sprawie ze skargi A. W.–B., M. W. i E. W. na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. z dnia 31 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie stawki podatku od nieruchomości na 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie. Sygnatura akt II FZ 510/18 U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A. W.-B. na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. z dnia 31.10.2016 r. w przedmiocie stawek podatku od nieruchomości na rok 2017. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismami z dnia 7.12.2017r. wezwano skarżącą do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 300 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wymaganym terminie skarżąca tylko uiściła wpis. Wobec nieuzupełnienia braku formalnego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.) skargę odrzucił. W zażaleniu na to postanowienie skarżąca podniosła, że w wymaganym terminie wysłała list polecony na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zawierający dowód wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Na dowód dołączyła kopie potwierdzenia nadania listu, jak i zagubionego dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Zarządzeniem z dnia 28.03.2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącą o wyjaśnienie w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, jaka przesyłka była wysłana do organu, na potwierdzenie czego doręczono do Sądu potwierdzenie odbioru oraz ewentualne doręczenie wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie z dnia 17.04.2018 r. skarżąca poinformowała, że na druku potwierdzenia odbioru nie ma możliwości zawarcia informacji, czego dotyczy nadawana przesyłka i dołączyła pismo wzywające Gminę do usunięcia naruszenia prawa oraz kopię potwierdzenia odbioru przesyłki przez Gminę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Jakkolwiek z dniem 1.06.2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7.04.2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), którą zniesiono między innymi § 4 art. 52 P.p.s.a., przewidujący obowiązek stosowania instytucji wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa także w przypadku innych aktów, niż wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewidywała środków zaskarżenia, niemniej na mocy art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej art. 52 P.p.s.a. w nowym brzmieniu stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej, dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej, czyli po dniu 1.06.2017 r. Ponieważ skarżony akt uchwalony został wcześniej, dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne było wykazanie uprzedniego wezwania właściwego organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca wymogowi temu nie sprostała, gdyż przedstawione przez nią dokumenty nie potwierdzają faktu wezwania Gminy Ś. (jej organu stanowiącego) do uchylenia uchwały ustanawiającej stawki podatku od nieruchomości na rok 2017. Okoliczność, że na blankiecie nadania przesyłki poleconej nie ma możliwości odnotowania tematyki wysyłanej korespondencji nie ma znaczenia wobec konieczności sprostania wymogowi ustawowemu i udowodnienia dokonania warunkującej przyjęcie skargi do rozpoznania czynności wezwania organu do określonej prawem reakcji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie skarżącej oddalił na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.