II FZ 526/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz, po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 859/11 w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia urzędowego formularza PPF w sprawie ze skargi D. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r. postanawia: oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2012 r., III SA/Wa 859/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił D. D. przywrócenia terminu do wniesienia urzędowego formularza PPF. Sąd wskazał, że skarżący dochował terminu, o jakim mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: "p.p.s.a.", jednakże nie spełnił warunku równoczesnego dokonania czynności, której termin został uchybiony. Ponadto nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu nie zawierał uzasadnienia. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pierwszej instancji skarżący w zakreślonym 7-dniowym terminie nadesłał formularz PPF, jednakże wezwanie do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu pozostało bez odpowiedzi. W takiej sytuacji Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia urzędowego formularza PPF stosownie do art. 87 § 1-2 i § 4 p.p.s.a. 2. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wskazał w nim, że wnosi o uwzględnienie wniosków dotyczących uzyskania pomocy prawnej. Wyjaśnił, że jego sytuacja materialna nie pozwala mu na uzyskanie porady we własnym zakresie, a tym samym możliwości obrony i wyjaśnień w sprawie. 3. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia stwierdził, że nie jest ono zasadne. Przede wszystkim nie zostały w nim podniesione żadne rzeczowe argumenty dotyczące okoliczności uchybienia terminu do złożenia formularza PPF, a to właśnie brak uprawdopodobnienia, że uchybienie nastąpiło bez winy Skarżącego, legł u podstaw zaskarżonego postanowienia. Skarżący w zażaleniu nawiązał do wniosku o przyznanie prawa pomocy i wspomniał o swej trudnej sytuacji materialnej, ale te okoliczności nie są przedmiotem zainteresowania Sądu w postępowaniu dotyczącym wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. W postępowaniu niniejszym znaczenie mają wyłącznie okoliczności uchybienia terminu. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu należy podać w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu. Skarżący okoliczności takich w ogóle nie powołał. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji słusznie odmówił przywrócenia terminu do złożenia formularza PPF, a zażalenie na postanowienie Sądu należało oddalić stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.