II FZ 541/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 933/11 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku rolnym postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Gd 933/11, odrzucił zażalenie W. K.(Skarżący) na postanowienie z dnia 15 lipca 2013 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 13 maja 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku rolnym za 2010 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu 29 października 2013 r. (data stempla pocztowego) Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 września 2013 r. odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 15 lipca 2013 r. odrzucające zażalenie od postanowienia Sądu z dnia 10 maja 2013 r. Doręczenie postanowienia z dnia 23 września 2013 r. nastąpiło w dniu 21 października 2013 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W okolicznościach niniejszej sprawy pierwszego awizowania dokonano w dniu 7 października 2013 r. i od tej daty biegł 14 - dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3 p.p.s.a., z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego (tj. 21 października 2013 r.). Sąd uznał, że faktyczny odbiór przesyłki w dniu 22 października 2013 r. nie wywiera skutku prawnego doręczenia, bowiem skutek ten nastąpił z mocy prawa w dniu 21 października 2013 r. (w trybie doręczenia zastępczego). Od tej więc daty rozpoczął bieg termin do złożenia zażalenia. Sąd wyjaśnił, że stosownie do art. 194 § 1 p.p.s.a zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W świetle przytoczonego przepisu termin wniesienia zażalenia upłynął z dniem 28 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że zażalenie wniesiono w dniu 29 października 2013 r. (data stempla pocztowego), tj. jeden dzień po upływie terminu na dokonanie tej czynności. Skoro skarżący uchybił terminowi do wniesienia zażalenia, który jest zawitym terminem procesowym i którego uchybienie skutkuje odrzuceniem zażalenia, Sąd na mocy art. 178 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący nie zgodził się z rozstrzygnięciem w nim zawartym i wyjaśnił, że zażalenie wniósł w terminie i w terminie odebrał przesyłkę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zażalenia w rozpoznawanej sprawie było postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 listopada 2013 r., w którym Sąd ten odrzucił zażalenie, z uwagi na uchybienie terminowi do jego wniesienia. Zadaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego było zbadanie, czy Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia zażalenia i czy uzasadnionym było wydanie postanowienia o odrzuceniu tego środka zaskarżenia. Analiza akt rozpoznawanej sprawy wskazuje, że Sąd pierwszej instancji słusznie stwierdził, że postanowienie z dnia 23 września 2013 r. doręczone zostało Skarżącemu w sposób zastępczy w dniu 21 października 2013 r. Siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia od tego postanowienia upłynął zatem, stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a., w dniu 28 października 2013 r. Skarżący z zażaleniem wystąpił dopiero w dniu 29 października 2013 r., a więc z uchybieniem terminu. Słusznie Sąd powołał się w tym względzie na art. 73 p.p.s.a., który reguluje instytucję doręczenia zastępczego. Z przepisów tych wynika, że nieodebraną, mimo skutecznego awizowania, w 14-dniowym terminie przesyłkę uznaje się za doręczoną z ostatnim dniem tego terminu. Ponieważ ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie, wynika jednoznacznie, że złożono ją w placówce pocztowej w dniu 7 października 2013 r. i tego dnia po raz pierwszy została awizowana, Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że w tym właśnie dniu rozpoczął swój bieg 14-dniowy termin na odebranie przesyłki. Ponieważ adresat nie odebrał przesyłki w terminie, Sąd słusznie uznał przesyłkę za doręczoną w ostatnim dniu tego terminu, czyli w dniu 21 października 2013 r. Należy się przy tym zgodzić ze stanowiskiem wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że "faktyczny odbiór przesyłki w dniu 22 października 2013 r. nie wywiera skutku prawnego doręczenia, bowiem skutek ten wystąpił z mocy prawa w dniu 21 października 2013 r. (w trybie doręczenia zastępczego)". W rozpoznawanej sprawie. Sąd, jak i Skarżący związani są 14-dniowym terminem, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. Zastosowanie instytucji doręczenia zastępczego nie ma charakteru fakultatywnego, tj. nie zależy od decyzji Sądu. Obowiązek wykorzystania tego trybu aktualizuje się w każdym przypadku "niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a." Sytuacja taka zaistniała w rozpoznawanej sprawie, a ponieważ przesyłki nie odebrano w terminie, pomimo dwukrotnego awizowania, Sąd pierwszej instancji słusznie zastosował art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz orzekł o odrzuceniu zażalenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.