II FZ 546/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz, po rozpoznaniu w dniu 25 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 29/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 3 listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 3 listopada 2016 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. W motywach postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że referendarz sądowy postanowieniem z dnia 28 marca 2017 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, Sąd rozpoznając sprzeciw, postanowieniem z dnia 8 maja 2017 r. utrzymał je w mocy. Wobec powyższego wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Termin zaś do uiszczenia wpisu, liczony od dnia doręczenia wezwania, tj. od dnia 19 maja 2017 r., upłynął w dniu 26 maja 2017 r. Skarżący, mimo prawidłowego wezwania, zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił. W konsekwencji, zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. W zażaleniu z dnia 10 lipca 2017 r. skarżący domagał się uchylenia powyższego postanowienie "jako rażąco naruszające prawo". Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był, zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a., skargę odrzucić. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. zażalenie skarżącego oddalił.