II FZ 585/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Grzelak po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 701/07 odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 26 stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania podania w sprawie wniesienia opłaty skarbowej. postanawia: oddalić zażalenie 4 Postanowieniem z dnia 25 września 2007 r, sygn. akt III SA/Wa 701/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, powołując się na art. 246 § 1 pkt 2, art. 255, art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.) odmówił przyznania K.G. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 26 stycznia 2007 r., nr [...], w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania podania w sprawie wniesienia opłaty skarbowej. Relacjonując przebieg postępowania WSA podkreślił, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł strona wniosła o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych wskazując, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i opiekuje się chorą matką. Pismem z dnia 5 lipca 2007 r. Referendarz Sądowy wezwał stronę do nadesłania wypełnionego wniosku o przyznanie prawa pomocy na druku PPF. W złożonym formularzu skarżący wskazał, że wystąpił do Urzędu Gminy C. z wnioskiem o przedstawienie wysokości dochodów z gospodarstwa rolnego i otrzymał odpowiedź odmowną. Zdaniem skarżącego oznacza to, że nie uzyskuje dochodów. Wskazał, że prowadzi gospodarstwo rolne wraz z matką, która pobiera rentę w wysokości 680 zł. W uzasadnieniu WSA wskazał, że w przedmiotowej sprawie, w oparciu o art. 255 ppsa, podjęto działania zmierzające do uzyskania pełnego obrazu możliwości płatniczych skarżącego, wzywając go do nadesłania dodatkowych dokumentów dotyczących jego stanu majątkowego i uzyskiwanych dochodów (wezwanie z dnia 5 lipca 2007 r.) m. in. zeznań podatkowych, zaświadczenia o zarejestrowaniu skarżącego jako osoby bezrobotnej, zaświadczenia o dochodowości gospodarstwa rolnego i środkach pomocy finansowych pochodzących z europejskich funduszy strukturalnych, informacji dotyczących środków na bieżące utrzymanie skarżącego i jego rodziny, posiadanych i zbytych nieruchomościach o wartości ponad 10.000 zł, wyciągach z rachunków bankowych. Z obowiązku tego skarżący nie wywiązał się, gdyż nie nadesłał tychże dokumentów. Wobec powyższego nie jest możliwe dokonanie rzeczywistej oceny jego sytuacji majątkowej, tym bardziej, że zarówno na formularzu jak i składanych pismach posługuje się ogólnikowym stwierdzeniem "dochód zerowy". Zażalenie od powyższego postanowienia złożył podatnik podając, że jest osobą bezrobotną, jego dochód jest "zerowy", jego matka posiada grupę inwalidzką od 1997 r. Wnosił o uchylenie postanowienia w całości. Do zażalenia dołączył zaświadczenie z Urzędu Pracy z dnia 19 września 2007 r. świadczące, że jest osobą bezrobotną i nie posiada prawa do zasiłku oraz zaskarżone postanowienie z odręcznymi notatkami, z których wynika m. in. że Urząd Gminy odmówił mu udzielenia informacji dotyczących uzyskanych dochodów z gospodarstwa rolnego, nie udzielono mu pomocy finansowej ze środków pochodzących z europejskich funduszy, na utrzymanie jego rodziny przeznacza kwotę 680 zł, nie zbywał i nie posiada nieruchomości o wartości powyżej 10.000 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Stosownie do art. 246 § 1 p.p.s.a., osobie fizycznej prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym (a o przyznanie prawa pomocy właśnie w takim zakresie wnioskowała skarżąca), gdy osoba ta wykaże, że nie jest ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. To wnioskodawca ma obowiązek wykazać, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy, poprzez złożenie stosownych oświadczeń na urzędowym formularzu. Natomiast ocenę okoliczności przytoczonych w nim przez wnioskodawcę ustawodawca pozostawił uznaniu sądu. Ocena ta jest swobodna jednak nigdy nie dowolna. Sąd rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy musi wyczerpująco odnieść się do przytoczonych w nim okoliczności oraz wyjaśnić z jakich powodów wniosek skarżącego zasługuje bądź nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wniosek podatnika rozpoznał w opisany powyżej, czyli prawidłowy sposób. Sąd odniósł się bowiem do wszystkich oświadczeń wskazanych przez skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zwrócił się także do podatnika, w trybie art. 255 p.p.s.a., o przedłożenie dodatkowych informacji dotyczących jego stanu majątkowego, dochodów oraz sytuacji rodzinnej. W związku z nieprzedłożeniem dokumentacji, o którą zwrócił się WSA rozpoznano wniosek na podstawie informacji znajdujących się w aktach sprawy i słusznie stwierdzono, że skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy. Z kolei do zażalenia strona dołączyła zaświadczenie z Urzędu Pracy świadczące, ze jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, jednak nie przedłożyła dokumentów dotyczących dochodowości posiadanego gospodarstwa rolnego, co m.in. uniemożliwiło pełną ocenę jej sytuacji materialnej i możliwości finansowej. Kierując się przytoczonymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. ----------------------- 3