II FZ 594/11

Dnia 28 listopada 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 sierpnia 2011 roku, sygn. akt I SA/Rz 617/10 w przedmiocie odrzucenia zażalenia "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 października 2010 roku o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Rz 64/10 postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. Następnie postanowieniem z dnia 7 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił wniesioną z naruszeniem przymusu adwokacko- radcowskiego skargę kasacyjną na powyższe postanowienie. Zaś postanowieniem z dnia 21 października 2010 roku ten sam sąd odrzucił również sporządzone osobiście przez prezesa spółki zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Na powyższe rozstrzygnięcie spółka złożyła zażalenie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który na skutek nieuzupełnienia braków formalnych został pozostawiony bez rozpoznania. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 sierpnia 2011 roku skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu do zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od doręczenie tegoż zarządzenia pod rygorem odrzucenie zażalenia. Powyższe zarządzenie zostało skarżącej doręczone w dniu 3 sierpnia 2011 roku, a termin do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia upłynął z dniem 10 sierpnia 2011 roku. W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony. Wobec powyższego, zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2011 roku w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie "A." Sp. z o.o. na postanowienie tego sądu z dnia 21 października 2010 roku wobec jego nieopłacenia. Na powyższe postanowienie w dniu 22 sierpnia 2011 roku spółka złożyła zażalenie. W uzasadnieniu wskazała, że dopełniła wszelkich formalności i wniosła o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zaznaczyć przede wszystkim należy, że w ocenianym środku zaskarżenia nie zostały przedstawione jakiekolwiek zarzuty, które dotyczyłyby podstawy faktycznej i prawnej zaskarżonego rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 sierpnia 2011 roku, poza niepopartym żadnymi dowodami stwierdzeniem, że spółka dopełniła niezbędnych formalności. Z prawidłowo poczynionych ustaleń sądu I instancji wynika, że zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 21 października 2010 roku nie zostało należycie opłacone, pomimo prawidłowego wezwanie skierowanego do niej w tym zakresie. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia, poprzez uiszczenie należnego wpisu, zostało doręczone skarżącej w dniu 3 sierpnia 2011 r. Siedmiodniowy termin do dokonania wymaganej czynności upływał więc z dniem 10 sierpnia 2011 r. Żądany wpis nie został w sprawie uiszczony. Stwierdzić więc należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie nie narusza prawa, a tym samym braku jest podstaw do jego uchylenia, zaś przedmiotowe zażalenie należało oddalić. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.