II FZ 612/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 23 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 653/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 653/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 grudnia 2017 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. Z uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 kwietnia 2018 r. wezwano skarżącą, za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 1.017 zł, stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej do rąk upoważnionego pracownika w dniu 23 kwietnia 2018 r. Skarżąca do dnia 23 maja 2018 r. nie uiściła należnego wpisu od skargi. W związku z powyższym, Sąd stwierdził, że skoro zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej, to należało przyjąć, iż siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 24 kwietnia 2018 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 30 kwietnia 2018 r. W związku z powyższym Sąd skargę odrzucił. Od ww. postanowienia skarżąca wywiodła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że mając na uwadze art. 220 § 3 p.p.s.a. słusznie przyjęto, iż skarżąca została w sposób prawidłowa wezwana do uiszczenia wpisu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo sformułowane wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono jej (poprzez pełnomocnika) w dniu 23 kwietnia 2018 r., co widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (karta nr 15 akt sądowych). Skarżąca wpisu nie tylko nie uiściła, ale i w zażaleniu nie neguje tej kwestii. Argumentacja przedstawiona w zażaleniu w istocie odnosi się do wniosku o przywrócenie terminu, która to kwestia nie jest przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu wpadkowym. W zażaleniu nie powołano natomiast żadnego argumentu zdolnego skutecznie podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu, który odrzucił nieopłaconą skargę (nieopłaconą mimo stosownego wezwania w tym zakresie). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, uznawszy, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 2