II FZ 638/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. K. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2216/13 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: 1) odrzucić zażalenie, 2) zwrócić K. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100,- (słownie: sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia. II FZ 638/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2216/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie K. K. (dalej "Skarżąca") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2216/13 odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi Skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 czerwca 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Zażalenie od ww. postanowienia wniósł C. P. – adwokat umocowany do reprezentowania Skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w przedmiotowej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny wezwał adwokata C. P. do usunięcia braku formalnego ww. zażalenia z dnia 18 marca 2014 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 193 oraz art. 178 i 180 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", poprzez nadesłanie pełnomocnictwa obejmującego swym zakresem umocowanie do reprezentowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 84) wynika, że powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 28 lipca 2014 r. Ostatni dzień terminu do nadesłania pełnomocnictwa przypadł zatem na dzień 4 sierpnia 2014 r. Do dzisiaj (16 września 2014 r.) przedmiotowe pełnomocnictwo nie zostało nadesłane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Wskazać należy, że znajdujące się w aktach sprawy (k. 17) pełnomocnictwo obejmuje do reprezentowania Skarżącej tylko "przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie", poza jego zakresem zaś znajduje się reprezentowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tym samym, dla rozpatrzenia przedmiotowego zażalenia, koniecznym było wezwanie pełnomocnika do nadesłania pełnomocnictwa, które obejmuje zakresem swojego umocowania także reprezentowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wskazać przy tym należy, że wezwanie zawierało pouczenie o skutkach niewykonania wezwania we wskazanym terminie, tj. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, informując o rygorze odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone adwokatowi C. P. w dniu 28 lipca 2014 r. na wskazany przez niego adres. Siedmiodniowy termin upływał więc w dniu 4 sierpnia 2014 r. Jak już wyżej wskazano, do dnia dzisiejszego, tj. do dnia 16 września 2014 r,. nie uzupełniono braków formalnych zażalenia, o które pełnomocnik był wzywany tj. nie nadesłano pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania Skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym W konsekwencji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało uznać, że pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia pod rygorem odrzucenia tego zażalenia, skierowanego do pełnomocnika Skarżącej, wskazany brak formalny nie został uzupełniony w wyznaczonym przez Sąd terminie. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 49 § 1 w zw. z art. 193 oraz art. 178 i 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. W pkt 2 sentencji postanowienia rozstrzygnięto o zwrocie całego uiszczonego wpisu od zażalenia, działając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.