II FZ 641/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący, Sędzia NSA Jerzy Płusa (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. F. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Ol 238/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 31 stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Ol 238/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę A. F. (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 31 stycznia 2019 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2019 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone w dniu 12 czerwca 2019 r., jednakże w zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - Sąd odrzucił skargę. W zażaleniu skarżący zaskarżył ww. postanowienie Sądu w całości, wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 powyższego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.). Skarżący został skutecznie wezwany do uiszczenia należnego wpisu od skargi oraz pouczony o skutkach niewykonania wezwania w wyznaczonym przez Sąd terminie. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - skargę odrzucić. Ponadto należy podkreślić, że w niniejszym zażaleniu skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia. Podnoszone przez skarżącego okoliczności o jego złej sytuacji materialnej, która miałaby uniemożliwić uiszczenie wpisu w należnej wysokości pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W poddanym kontroli incydentalnej postępowaniu Przewodniczący nie badał sytuacji materialnej skarżącego, a jedynie określił wysokość wpisu stosownie do przepisów cytowanego powyżej rozporządzenia. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.