II FZ 659/18

Dnia 30 listopada 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 279/17 w przedmiocie odrzucenia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 12 stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 279/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M.B. (dalej jako "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 12 stycznia 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że w dniu 23 sierpnia 2017 r. Starszy Referendarz Sądowy oddalił wniosek Skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W wyniku rozpatrzenia sprzeciwu od postanowienia Starszego Referendarza Sądowego tut. Sąd postanowieniem z dnia 16 listopada 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 1 marca 2018 r. sygn. akt II FZ 61/18 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 marca 2017 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 marca 2018 r., wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 12 kwietnia 2018 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 19 kwietnia 2018 r. W odpowiedzi na wezwanie, Skarżący nadał w placówce pocztowej pismo zatytułowane "wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych". W świetle okoliczności analizowanej sprawy Sąd stwierdził, że wskazany brak fiskalny skargi nie został uzupełniony w terminie, pomimo wezwania i pouczenia w tym zakresie, co obliguje do odrzucenia skargi. Skarżący zaskarżył powyższe postanowienie Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału I do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. - skargę odrzucić. Wymaga również podkreślenia, że skoro wniosek o przyznanie prawa pomocy został w całości rozpoznany prawomocnym postanowieniem, to termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w terminie zakreślonym w zarządzeniu z dnia 22 marca 2018 r., zaś kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów nie ma wpływu na bieg terminu wskazanego w zarządzeniu wzywającym do wykonania pierwotnego zarządzenia z dnia 13 marca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny stoi bowiem na stanowisku, że odmienne działanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, skutkujących nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.