II FZ 671/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Sędzia WSA (del.) Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 171/14 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 20 stycznia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 13 marca 2014 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 20 stycznia 2014 r. Jako podstawę prawną wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm., dalej p.p.s.a.) oraz § 2 ust 3 pkt 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz.2193 ze zm., dalej Rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r.). Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu zażalenia stwierdził, że ustalenie kwoty 500,00 zł jako warunku koniecznego do zajęcia się jego skargą jest niesprawiedliwe. Podkreślił, że żądana kwota stanowi prawie połowę otrzymywanej emerytury. Nadto podniósł i uzasadnił, że Urząd Gminy w B. dopuszcza się poważnego naruszenia prawa w toczonym w stosunku do niego postępowaniu w przedmiocie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W zarządzeniu podano prawidłową podstawę prawną wezwania, to jest w pierwszej kolejności art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (§ 1); skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). W zarządzeniu powołano się ponadto na § 2 ust 3 pkt 12 Rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. Wysokość i szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w cytowanym powyżej Rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. Zgodnie z zawartymi tam postanowieniami wpisy stosunkowe pobierane są w przypadkach, gdy przedmiot sporu dotyczy wysokości zobowiązania lub świadczenia pieniężnego (§ 1), chyba że dla danego rodzaju spraw przewidziany został wpis stały bądź przedmiot zaskarżenia nie dotyczy wartości pieniężnych (§ 2). Sprawa zainicjowana skargą Skarżącej dotyczy decyzji, którą uchylono decyzję organu I instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, stąd na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. należny wpis od skargi jest wpisem stałym i wynosi 500,- zł. Tym samym w zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo określono wysokość wpisu oraz na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. wezwano Skarżącego do jego uiszczenia. Ponadto wyjaśnić należy, że zarzuty podnoszone w odniesieniu do zaskarżonego aktu administracyjnego nie mogą stanowić uzasadnienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego, albowiem wykraczają poza zakres niniejszej sprawy wyznaczony przepisem art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia