II FZ 672/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. sp. z o.o. w C. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Wrocławiu z dnia 2 września 2011 r., o sygn. akt I SA/Wr 304/11 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 10 grudnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za luty 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 2 września 2011 r., w sprawie I SA/Wr 304/11, skarżąca – B. sp. z o.o. w C., reprezentowana przez radcę prawnego, została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 13 czerwca 2011 r. Jako podstawę wezwania wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 1 pkt 2 w zw. z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), dalej: "rozporządzenie ". Powyższe zarządzenie strona zaskarżyła w całości, zarzucając mu naruszenie § 1 pkt 2 w zw. z § 3 rozporządzenia poprzez ich błędne zastosowanie i ustalenie wpisu stosunkowego od skargi w nieprawidłowej wysokości. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości i określenie wpisu stosunkowego w prawidłowej wysokości oraz zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W sprawach dotyczących stwierdzenia nadpłaty spór sprowadza się do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej. Występując do organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty strona domaga się konkretnej kwoty tyle tylko, że w odróżnieniu od decyzji wymiarowej nakładającej obowiązek zapłaty, kwota ta została już uiszczona, a w postępowaniu o stwierdzenie nadpłaty podatnik kwestionując wysokość zapłaconego podatku ubiega się o jego zwrot. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi zatem wątpliwości, że w niniejszej sprawie należny wpis od skargi winien zostać wyliczony zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia, jako wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Powyższe stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, można chociażby wskazać na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 kwietnia 2008 r., I FZ 175/08, które zapadło w analogicznym stanie faktycznym (dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Zgodnie z dyspozycją § 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawach, w których wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł - wpis stosunkowy stanowi 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Natomiast wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł (§ 3 rozporządzenia ). Ponieważ w tej sprawie organy podatkowe odmówiły skarżącej stwierdzenia nadpłaty w łącznej kwocie 10.293 zł, należny wpis od skargi kasacyjnej, wyliczony zgodnie z § 1 pkt 2 oraz § 3 rozporządzenia, wynosi 200 zł i taka też kwota została wskazana w zaskarżonym zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału I. Zawarty w zażaleniu wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego nie znajduje uzasadnienia. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 powołanej ustawy. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji