II FZ 679/13

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia del. WSA Bartosz Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 1793/11 wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 6 maja 2013 r. o odrzuceniu zażalenia. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 7 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarządzeniem z 11 czerwca 2013 r. wezwał J.K., do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, od zażalenia na postanowienie tego Sądu z 6 maja 2013 r. o odrzuceniu zażalenia, na postanowienie z 11 marca 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Pismem z 4 lipca 2013 r. skarżący wystąpił z zażaleniem na powyższe zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie. Powołując się na art. 227 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a."), skarżący wskazał, że wszystkie zaskarżalne orzeczenia dotyczące kosztów sądowych są wolne od opłat sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi jego uczestnicy co do zasady ponoszą kosztów tego postępowania. Obowiązek ten wynika wprost z treści art. 220 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wyjątek od tej zasady wypływający z treści art. 227 § 2 p.p.s.a., dotyczy zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych. Wyjątek ten nie ma jednak zastosowania na obecnym etapie postępowania. Przewodniczący zażądał bowiem uiszczenia opłaty od zażalenia na postanowienie tego Sądu z 6 maja 2013 r., wydane w przedmiocie odrzucenia zażalenia, to jest – od orzeczenia, którego przedmiotem nie są koszty sądowe, ale dopuszczalność środka zaskarżenia. Przewodniczący Wydziału miał zatem obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wysokość wpisu w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynika z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wpis w takich sprawach jest stały, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności i wynosi 100 zł. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji zgodnie z prawem określił i wezwał stronę skarżącą do poniesienia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z 6 maja 2013 r. Na marginesie zauważyć należy, że powoływana przez skarżącego regulacja zawarta w art. 227 § 2 p.p.s.a. znalazła zastosowanie w odniesieniu do rozpatrywanego obecnie zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie wpisu. Od tego zażalenia skarżący nie uiścił opłaty sądowej. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.