II FZ 70/22

Dnia 2 grudnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 322/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 30 grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 9 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 322/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. Z. (dalej jako "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 30 grudnia 2021 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, o którym mowa powyżej, wskazano, że Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tego Sądu z 18 marca 2022 r. wezwano Skarżącego do podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz wskazania numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca powyższe zarządzenie została wysłana do Skarżącego na adres podany w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki wezwanie nie zostało odebrane przez Stronę, wobec czego zostało uznane za skutecznie doręczone w dniu 6 kwietnia 2022 r., zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął 13 kwietnia 2022 r. Pomimo upływu terminu Skarżący nie uzupełnił wskazanych braków skargi. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Gdańsku z 9 maja 2022 r., w którym zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie przez Sąd, że zaszły okoliczności pozwalające na uznanie, że nie doszło do doręczenia przesyłki sądowej, podczas gdy Skarżący nie otrzymał żadnej informacji o awizowaniu tej przesyłki, w związku z czym nie zostały wyczerpane wszystkie przesłanki konieczne do spełnienia przy zastosowaniu przez Sąd fikcji doręczenia. W zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Do zażalenia Skarżący załączył wydruk, świadczący o zgłoszonej przez niego reklamacji pocztowej z 6 czerwca 2022 r., dotyczącej awizowania przesyłki z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, Skarżący nie poinformował Naczelnego Sądu Administracyjnego o wyniku wniesionej reklamacji pocztowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni, zaś warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 P.p.s.a. Tym samym skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt od 1 do 3 tego przepisu, a nadto powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym przewidzianym w art. 46 P.p.s.a. W dalszej kolejności należy wskazać, że przepis art. 215 § 1 P.p.s.a. nakłada na podmiot wszczynający postępowanie sądowe w danej instancji obowiązek podania wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Obowiązek taki spoczywa m.in. na stronie wnoszącej skargę do sądu administracyjnego. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, niedochowanie wymogu podania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (por. Małgorzata Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 215 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Lex, 2011). Na gruncie rozpoznawanej sprawy bezsporną okolicznością jest, że Strona mimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego skargi, polegającego na podaniu w ww. piśmie wartości przedmiotu zaskarżenia. W zażaleniu Skarżący twierdzi, że przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz wskazania numeru PESEL nigdy nie została mu prawidłowo doręczona. Z akt sprawy wynika wprawdzie, że przesyłka nie została podjęta przez adresata (Skarżącego), jednak nie oznacza to nieprawidłowości jej doręczenia. Jak stanowi art. 73 § 1- 4 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 wskazanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Ze stempli pocztowych oraz adnotacji pracownika Poczty Polskiej widniejących na kopercie zawierającej sporne wezwanie (k. 27 akt sądowych) wynika, że przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, o czym 23 marca 2022 r. umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne awizo miało miejsce 31 marca 2022 r., po czym w związku niepodjęciem przesyłki z placówki pocztowej, w dniu 7 kwietnia 2022 r. zwrócono ją do nadawcy. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza, została ona zwrócona do Sądu i zasadnie – zgodnie z art. 73 § 1-4 P.p.s.a. – została uznana za doręczoną Skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2022 r. Twierdzenie Skarżącego, że nie otrzymał żadnego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej, nie ma oparcia w aktach sprawy. Z dokumentu urzędowego, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego twierdzenia Skarżącego zawarte w zażaleniu w żaden sposób nie podważyły wiarygodności tego dokumentu. Takiego skutku nie mógł wywrzeć również sam fakt wniesienia przez Skarżącego reklamacji do Poczty Polskiej, gdyż Sądowi nie jest znany rezultat wszczętego postępowania reklamacyjnego, a od wniesienia rozpoznawanego zażalenia do dnia wydania niniejszego postanowienia upłynęło wystarczająco dużo czasu, aby Strona mogła poinformować Sąd o uznaniu reklamacji przez Pocztę Polską. W tych okolicznościach NSA stwierdził, że doręczenie wezwania z 21 marca 2022 r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz podania numeru PESEL Skarżącego było prawidłowe, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., wobec nieuzupełnienia wskazanych braków formalnych w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.