II FZ 710/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 24 wrzesnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 215/14 w przedmiocie uzupełnienia wyroku w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowych postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r., III SA/Wa 215/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu wniosku A. B. (dalej: "skarżący") o uzupełnienie punktu 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 215/14 poprzez doliczenie do przyznanych kosztów w wysokości 500 zł kwoty 100 zł tytułem zwrotu wpisu od zażalenia 18 lipca 2014 r. w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu zbycia nieruchomości odmówił uzupełnienia wyroku. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżący pismem z dnia 20 grudnia 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 215/14, w pkt. 1 - uchylił zaskarżoną decyzję, w pkt. 2 stwierdził, że uchylona decyzja nie podlega wykonana w całości, w pkt. 3 - zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie na rzecz Skarżącego kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 7 czerwca 2015 r. skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku WSA z dnia 14 kwietnia 2015 r. poprzez zamieszczenie w wyroku dodatkowego orzeczenia zasądzającego od Dyrektora Izby Skarbowej na jego rzecz kwoty 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego w związku z zażaleniem skarżącego od postanowienia WSA w Warszawie z dnia 23 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 215/14, odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił uzupełnienia wyroku podnosząc, iż zgodnie z dyspozycją art. 157 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 2770 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Jeżeli natomiast Sąd orzekł o nich w jakimś zakresie, np. zasądził koszty postępowania, lecz w mniejszym rozmiarze, niż żądała tego strona, na to postanowienie o kosztach przysługuje jej zażalenie. Na powyżej powołane rozstrzygnięcie strona wniosła zażalenie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenia na rzecz strony zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W ocenie strony Sąd pierwszej instancji w powołanym na wstępie wyroku w ogóle nie wypowiedział się o kosztach postępowania zażaleniowego, dlatego stronie przysługiwał wniosek o uzupełnienie wyroku, a nie zażalenie na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. unormowania te mają zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym. Orzeczenie zapadłe w dniu 14 kwietnia 2015 r., poza uchyleniem zaskarżonej decyzji, obejmuje także postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Nie można zatem uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, co uzasadniałoby uzupełnienie wyroku na zasadzie wynikającej z art. 157 § 1 p.p.s.a. Zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2005 r., s. 365). Jednocześnie wskazać należy, że zasądzenie kosztów postępowania sądowego w odmiennej wysokości od tej, której domagała się skarżąca kasacyjnie nie oznacza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zamieścił w wyroku dodatkowego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2008 r. II FSK 50/07, LEX nr 505345 oraz postanowienie NSA z dnia 15 marca 2005 r. sygn. akt GSK 1334/04, ONSAiWSA 2005/6/124). Rozstrzygnięcie o kosztach jest bowiem jedno, dotyczy wysokości wydatków, o których mowa w art. 205 p.p.s.a. Tym samym wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku poprzez zamieszczenie w nim dodatkowego rozstrzygnięcia o kosztach nie może zasługiwać na uwzględnienie. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 oddala zażalenie.