II FZ 76/25

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-10-28

Skład orzekający: Jan Grzęda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi jest zasadne, jeśli nie zawiera ono konkretnych zarzutów i odnosi się do nieobowiązujących przepisów?
Ratio decidendi
Zażalenie, które nie zawiera konkretnych zarzutów, nie wskazuje naruszonych przepisów, a dodatkowo odnosi się do nieobowiązujących aktów prawnych, jest bezzasadne. Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia należnego wpisu, po wcześniejszym wezwaniu do uzupełnienia braków fiskalnych, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę S. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2023 r. z powodu nieuiszczenia wpisu. Pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie, które nie zawierało konkretnych zarzutów i odnosiło się do nieobowiązujących przepisów. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał to zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 1 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 570/24 w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 30 września 2024 r., znak [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2023 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 1 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 570/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę S. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 30 września 2024 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2023 r. Na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżącej (mąż) wniósł zażalenie, w treści którego nie sformułował jednak zarzutów odnoszących się do zaskarżonego aktu, w tym nie wskazał przepisów, które jego zdaniem akt ten naruszał. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpatrywanym zażaleniu (zatytułowanym "Wezwanie. Skarga") pełnomocnik sformułował zarzuty w sposób całkowicie niezrozumiały. Z treści zażalenia trudno wywieść, co jego autor miał na myśli. Pełnomocnik zarzucił przy tym naruszenie nieobowiązujących w porządku prawnym Rzeczypospolitej Polskiej aktów. W tym stanie rzeczy stwierdzić można, że zażalenie nie zawiera zarzutów. Przechodząc natomiast do oceny zaskarżonego postanowienia, stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji słusznie odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia należnego wpisu od skargi. Skarżąca została wcześniej wezwana do uzupełnienia braków fiskalnych skargi w trybie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Strona nie uzupełniła braków w terminie, w związku z czym skarga podlegała odrzuceniu, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu postanowienia Sąd przedstawił przy tym argumentację, którą Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłową i kompletną. W tych okolicznościach Sąd stwierdza, że zażalenie strony skarżącej jest bezzasadne, a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, stosownie do treści art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło