II FZ 770/19

Dnia 20 listopada 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 września 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 350/18 odrzucające skargę kasacyjną K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 350/18 w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 29 stycznia 2018 r., Nr [...] w przedmiocie sprostowania podstawy prawnej postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z 2 września 2019 r., sygn. akty I SA/Gd 350/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 14 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 350/18, oddalającego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 29 stycznia 2018 r. w przedmiocie sprostowania podstawy prawnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji przestawiając przebieg postępowania podał, że zarządzeniem z 7 marca 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. W odpowiedzi na zarządzenie strona zwróciła się o przyznanie prawa pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z 28 maja 2019 r., sygn. akt I SPP/Gd 132/19 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania. Od przedmiotowego zarządzenia skarżący złożył sprzeciw. Postanowieniem z 27 czerwca 2019 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I SPP/Gd 132/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza. Wobec powyższego, zarządzeniem z 8 lipca 2019 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 7 marca 2019 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie jej odrzuceniem. Przesyłka zawierająca zarządzenie została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 25 lipca 2019 r. Zakreślony termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji uznał, że ww. skarga kasacyjna, której braków fiskalnych strona nie uzupełniła podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.). W zażaleniu skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym i przedwczesnym odrzuceniu skargi kasacyjnej, gdyż skarżący uiścił wpis w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie uiści należnej opłaty od takiego pisma, sąd nie podejmie żadnych czynności. Wniesioną przez skarżącego skargę kasacyjną należy uznać za pismo, o którym jest mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że w następstwie prawomocnego zakończenia postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy należało - stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. - wezwać stronę do wykonania prawomocnego zarządzenia z 7 marca 2019 r., do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza, że strona ma obowiązek uiszczenia wymaganego wpisu. W świetle powyższego, w rozpoznawanej sprawie sąd administracyjny pierwszej instancji trafnie stwierdził, że skarga kasacyjna skarżącego nie została opłacona należnym wpisem. Ponieważ skarżący został uprzednio wezwany do wykonania powyższego obowiązku procesowego, sąd zobligowany był skargę kasacyjną odrzucić, co też uczynił na mocy zaskarżonego postanowienia, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentacji zażalenia wskazać należy, iż z analizy akt sprawy nie wynika, aby skarżący uiścił wpis od skargi kasacyjnej, a ponadto strona nie przestawiła żadnego dokumentu na potwierdzenie swojego stanowiska. Ponadto chybiony jest zarzut, nieprawomocności zarządzenia z 7 marca 2019 r., albowiem przedmiotem niniejszego postępowania zażaleniowego było jedynie zbadanie, czy Sąd pierwszej instancji prawidłowo, wobec nieuiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi kasacyjnej, orzekł o jej odrzuceniu. Na marginesie wskazać należy, iż strona nie skorzystała z możliwości zaskarżenia ww. zarządzenia z 7 marca 2019 r. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, iż nie może on zostać uwzględniony, albowiem art. 203 i art. 204 p.p.s.a. regulujące kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego nie znajdują zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.