II FZ 86/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 listopada 2016 r. sygn. akt III SA/Po 790/15 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 27 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie M.P.na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 27 maja 2015 roku w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2015. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wskazano, że pismem z 13 września 2016 r. (karta 81 akt sprawy) wezwano R.P. do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 12 kwietnia 2016 r. poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie R.P. wraz z pismem z 4 października 2016 r. nadesłał dokument (karta 84 akt sprawy), który nie zawierał podpisu mocodawcy, a jedynie parafę. Powyższe postanowienie Skarżący zaskarżył zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania wniesionego środka zaskarżenia, podkreślić należy, że zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zażalenie wniesione przez Skarżącego kryteria powyższe spełnia wyłącznie w sensie formalnym, bowiem jego uzasadnienie opiera się jedynie na ogólnikowych i powielanych przez Stronę w innych pismach procesowych stwierdzeniach, sugerujących niezgodność zaskarżonego orzeczenia "ze stanem faktycznym i prawnym". Na ich podstawie nie sposób ustalić, co w istocie zarzuca Skarżący postanowieniu sądu administracyjnego pierwszej instancji. Przyjmując jednak, że intencją Skarżącego było zakwestionowanie rozstrzygnięcia WSA w Poznaniu w zakresie oceny skuteczności czynności procesowej Strony polegającej na uzupełnieniu zażalenia z dnia 12 kwietnia 2016 r. o prawidłowo sporządzony dokument pełnomocnictwa, NSA stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Słusznie wskazał sąd administracyjny pierwszej instancji, że przedstawiony dokument został sporządzony z naruszeniem reguł cywilnoprawnej skuteczności oświadczenia woli dotyczących udzielania pełnomocnictwa procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie zawiera on ani daty jego sporządzenia ani danych jednoznacznie identyfikujących mocodawcę oraz pełnomocnika, w szczególności zaś nie został on opatrzony podpisem mocodawcy. Oświadczenie o ustanowieniu pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym – stosownie do treści art. 37 § 1 P.p.s.a. - musi zostać podpisane (a nie parafowane) przez Stronę. Ponieważ dokument nadesłany przez R.P.wraz z pismem z 4 października 2016 r. wymogu tego nie spełniał, WSA w Poznaniu zasadnie uznał, że nie uzupełniono w zakreślonym w wezwaniu terminie braków formalnych zażalenia z dnia 12 kwietnia 2016. W tych okolicznościach procesowych sąd zobowiązany był zastosować dyspozycję art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. i zażalenie odrzucić. Ponieważ zażalenie nie zawierało usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.