II FZ 880/11
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2012-02-10
Skład orzekający: Jacek Brolik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym może zostać oddalony, gdy nie wystąpiły nowe okoliczności uzasadniające zmianę wcześniejszej decyzji o odmowie przyznania prawa pomocy?Ratio decidendi
Sąd uznał, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy może być oddalony, jeśli nie zaszły nowe okoliczności materialne lub faktyczne, które uzasadniałyby zmianę wcześniejszej decyzji odmownej. Ocena sytuacji finansowej wnioskodawcy w świetle przedstawionych dowodów wykazała jedynie niewielką poprawę, niewystarczającą do przyznania prawa pomocy.Stan faktyczny
Skarżący J.Z. wniósł wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu dotyczącym łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 rok. Wcześniej, w marcu 2011 r., sąd odmówił mu prawa pomocy z uwagi na jego sytuację materialną. W kolejnym wniosku skarżący przedstawił dane o dochodach i wydatkach, które wykazały jedynie niewielką poprawę sytuacji finansowej.Rozstrzygnięcie
Oddalił zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt I SA/Kr 3/11 w zakresie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 29 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. postanawia oddalić zażalenie.
Postanowieniem z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 3/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek J.Z. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Motywując podjęte rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji podkreślił, że sytuacja materialna skarżącego była już wcześniej przedmiotem analizy Sądu, który w postanowieniu z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 3/11, odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Sąd pierwszej instancji ocenił, że nie wystąpiły od momentu wydania ww. postanowienia nowe okoliczności, które uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy.
W piśmie z dnia 31 października 2011 r. skarżący wniósł zażalenie od powyższego postanowienia z wnioskiem o jego uchylenie i przyznanie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji zasadnie podniósł, że skoro kwestia przyznania prawa pomocy skarżącemu była już przedmiotem rozpoznania to kolejny wniosek powinien zostać przeanalizowany pod kątem zmiany okoliczności, jakie zaszły, od czasu rozpoznania pierwszego wniosku. Jak wynikało z poprzednio złożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący uzyskiwał: świadczenie emerytalne w kwocie 2008, 50 zł netto, a jego małżonka 797, 82 zł netto. Ponosił następujące wydatki: czynsz – 417, 35 zł, energia 134, 05 zł, gaz 29, 58 zł (miesięcznie), leki – 204,39 zł (miesięcznie). W kolejnym wniosku strona podała, że pobiera emeryturę w wysokości 2069,06 zł. netto, żona natomiast otrzymuje emeryturę w wysokości 821,35 netto. Miesięczne koszty utrzymania rodziny obejmują: czynsz – 429,67 zł, opłatę za energię elektryczną – 89,99 zł, opłatę za gaz – 38,53 zł (miesięcznie), koszty lekarstw – 286,10 zł. J.Z. jest dalej właścicielem nieruchomości rolnej położonej w C. o pow. 3,28 ha w 2/3 części wraz z J.Z., której udział w tej nieruchomości wynosi 1/3 części. Ponadto wraz z żoną jest też współwłaścicielem odrębnej własności lokalu o pow. 63,10 m² znajdującego się w K. Nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartości pow. 3000 euro.
Mając na uwadze powyższe słusznie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji przyjął, że sytuacja finansowa i materialna wnioskodawcy w zestawieniu z poprzednim wnioskiem, uległa niewielkiej poprawie; nie wystąpiły żadne nowe okoliczności ani nieprzewidziane wydatki, które strona musiałaby ponieść. Ocena dokonana przez Sąd pierwszej instancji w świetle przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), na podstawie akt sprawy (dokumentów i oświadczeń skarżącego) jest prawidłowa. W istocie rozpatrywany przez Sąd pierwszej instancji wniosek o przyznanie prawa pomocy, był tylko powtórzeniem poprzedniej argumentacji, której ocena znalazła wyraz w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 marca 2011 r.
Z tych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło