II FZ 908/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. sp. z o.o. w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 736/13 w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skarg E. sp. z o.o. w W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 26 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od gier za luty 2012 r. z dnia 17 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za luty 2012 r. postanawia oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (sygn. akt I SA/Lu 736/13) na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), wezwał E. sp. z o.o. w W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 720 zł stosownie do § 1 pkt 2 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, zwanego dalej: "rozporządzeniem"). Skargą kasacyjną zaskarżony został wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013 r. oddalający skargi spółki na decyzje Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 26 kwietnia 2013 r. w przedmiocie podatku od gier za luty 2012 r. i z dnia 17 czerwca 2013 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za luty 2012 r. Na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła zażalenie zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy temu Przewodniczącemu do ponownego rozpoznania. Wniosła także o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania: art. 216, art. 231, art. 220 § 1 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 2 w związku z § 3 rozporządzenia poprzez błędne zastosowanie i w konsekwencji wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości wyższej, niż wynikająca ze stawki określonej przepisami. W uzasadnieniu zażalenia jego autor wskazał, że zaskarżone do Sądu decyzje miały ten sam przedmiot zaskarżenia – ustalony zgodnie z art. 216 p.p.s.a. – była to kwota żądanej za ten miesiąc nadpłaty. Następnie Sąd zasądził na rozprawie połączenie obu spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, powołując się na przepis art. 111 § 1 p.p.s.a. i w konsekwencji wydał jeden wyrok oddalający skargę na obie decyzje. W ocenie spółki skarga dotyczy jednego wyroku, a więc i jednej sprawy. Przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie nie są dwie należności pieniężne, lecz jedna, ta sama należność. Dodaje, iż w razie uwzględnienia skarg, nie otrzyma od organów podatkowych za wspomniany miesiąc kwoty w podwójnej wysokości, lecz kwotę jednokrotną, równą dochodzonej nadpłacie (i zarazem równą różnicy w wysokości zobowiązania podatkowego). Na jednolity charakter sprawy, mimo istnienia dwóch zaskarżonych decyzji wskazał w jej ocenie Sąd, łącząc je nie tylko do wspólnego rozpoznania, ale i rozpatrzenia, powołując się na art. 111 § 1 p.p.s.a., który przewiduje obligatoryjne połączenie spraw, jeśli mogły być objęte jedną skargą. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Podkreślić należy, że sygnalizowane przez stronę zagadnienie było już przedmiotem rozstrzygnięć Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach skarżącej spółki zapadających na gruncie tożsamego stanu faktycznego (zob. przykładowo: postanowienia NSA z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 530-531/14, II FZ 533/14 i II FZ 544/14 – treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl). Sąd odwoławczy w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela prezentowaną w powołanych orzeczeniach argumentację. W pierwszej kolejności stwierdzić bowiem należy, że połączenie kilku oddzielnych spraw na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia (tak jak miało to miejsce w rozpatrywanym przypadku) ma charakter techniczny, organizacyjny i należy do pojęć z zakresu tzw. ekonomii procesowej. Nie powoduje powstania jednej nowej sprawy. Połączone sprawy zachowują nadal swoją odrębność i samodzielność. Jeżeli, jak w niniejszej sprawie, połączenie dotyczy także rozstrzygnięcia, to sąd wydaje wprawdzie jeden wyrok, ale jest to jeden wyrok w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 132 p.p.s.a., co do formy orzeczenia, natomiast w znaczeniu materialnym zawiera on oddzielne rozstrzygnięcia, co do każdej z połączonych spraw (skarg). Od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku rozstrzygającego dwie różne sprawy (zapoczątkowanych dwoma różnymi skargami) powinien zostać pobrany wpis tak, jakby skargę kasacyjną wniesiono w każdej z tych spraw z osobna. Zatem połączenie spraw do ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie uzasadnia zmniejszenia obciążenia finansowego spółki poprzez pobranie wpisu od skargi kasacyjnej w takiej wysokości, jakby zaskarżany wyrok rozstrzygał tylko jedną sprawę, a nie dwie. Stosownie do § 3 rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skarg, nie mniej jednak niż 100 zł. Zatem zasadnie Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 736/13 wezwał spółkę do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, w każdej z tych (rozumianych materialnie, a nie formalnie) spraw oddzielnie na podstawie § 3 w zw. z § 1 pkt 2 rozporządzenia czyli w kwocie 2 x 360 zł = 720 zł. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania, należy wskazać, że brak jest podstawy prawnej do ich przyznania stronie w postępowaniu zażaleniowym.