II FZ 92/18

Dnia 15 marca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T.C. i A.C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Go 3/18 w przedmiocie wezwania do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi T.C. i A.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 17 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Go 3/18 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wezwał T.C. i A.C. (dalej jako "Skarżący") do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim (dalej jako "SKO") z dnia 17 października 2017 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r., stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W zażaleniu na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału sygn. akt I SA/Go 2-4/18, wzywające Skarżących do uiszczenia wpisów sądowych od skarg wniesionych na decyzje SKO w łącznej wysokości 300 zł, Skarżący wnieśli o ich zmianę poprzez "wydanie postanowienia określającego jedną opłatę w wys. 100 zł zamiast 300 zł". Skarżący podnoszą bowiem, że skierowali do Sądu pierwszej instancji jedną skargę, gdyż dotyczy ona tej samej sprawy, tj. wyłączenia z opodatkowania nieruchomości będącej ich własnością. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest bezzasadne i w związku z tym podlega oddaleniu. W myśl art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga, a przedmiotem skargi jest najczęściej akt administracyjny, czyli w sprawie Skarżących decyzja administracyjna (por. art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 57 § 3 P.p.s.a., jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Podkreślić przy tym należy, że rozdzielenie takie ma charakter obligatoryjny. Oznacza to, że gdy strona zaskarży w jednym piśmie kilka decyzji, to przewodniczący ma obowiązek rozdzielenia spraw, nadania każdej z nich osobnej sygnatury, a sądy mają obowiązek dokonania kontroli legalności działań administracji w każdej sprawie z osobna. W stosunku do Skarżących SKO wydało trzy decyzje w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za poszczególne lata, tj. za 2013, 2014 i 2015 r. Decyzje kwestionowane przez Skarżących stanowią odrębne akty administracyjne, a skargi zawarte w jednym piśmie dotyczą każdej decyzji z osobna. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji zobowiązany był rozdzielić te sprawy i w każdej z nich pobrać stosowny wpis od skargi. Formalnie więc dopuszczalne jest zakwestionowanie kilku decyzji w jednym piśmie, ale nie zmienia to faktu, że w odniesieniu do każdej decyzji pismo to zawiera osobną skargę. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie oddalił.