II FZ 924/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B[...] sp. z o.o. w upadłości układowej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2836/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B[...] sp. z o.o. w upadłości układowej na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za maj 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z 27 października 2016 r., III SA/Wa 2836/16 w sprawie ze skargi B[...] sp. z o.o. w upadłości układowej na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 27 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za maj 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 września 2016 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi oraz do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zostało ono skutecznie doręczone skarżącej 28 września 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych k. 10), zatem termin uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 5 października 2016 r. Pismem z 4 października 2016 r. nadanym w placówce pocztowej 7 października 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżąca nadała brakujące w sprawie dokumenty, jednakże czynność ta została dokonana z dwudniowym przekroczeniem terminu. Sąd pierwszej instancji z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a") odrzucił skargę. 2. W zażaleniu z 8 listopada 2016 r. skarżąca spółka zaskarżyła postanowienie sądu pierwszej instancji i wniosła o jego uchylenie, "jako niezgodnego z przepisami prawa, a w szczególności z zasadami współżycia społecznego" oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, że art. 57 § 1 p.p.s.a. zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia. Jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Stosownie zaś do art. 28 § 1 w związku z art. 29 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności. Organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę, a przepis art. 29 p.p.s.a. nakazuje, aby udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu (por. M. Niezgódka – Medek. Komentarz do art. 29 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX/el 2013 r.). Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej jest niewątpliwie odpis z KRS, czyli dokument, o przedstawienie którego została wezwana skarżąca spółka. Uchybienie skargi w postaci braku takiego dokumentu, stanowi brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie złożona do sądu pierwszej instancji skarga nie zawierała stosownych dokumentów, z których wynikałoby umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi oraz nie zawierała wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Słusznie zatem Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wystosował wezwanie do usunięcia braku skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi oraz do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie do usunięcia opisanych braków formalnych skargi doręczono stronie 28 września 2016 r. Siedmiodniowy termin do jego uzupełnienia upływał zatem 5 października 2016 r. Strona pouczona o sposobie i terminie usunięcia braku oraz rygorze wezwania nie uczyniła zadość wezwaniu sądu w zakreślonym terminie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ma racji skarżąca twierdząc, że " Nawet gdyby przyjąć, iż brakujące dokumenty zostały wysłane z dwudniowym przekroczeniem terminu należy stwierdzić, że tak rygorystyczne i formalistyczne podejście jest sprzeczne z konstytucyjną zasadą prawa do sądu i jako takie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, albowiem spółka B[...] zostaje pozbawiona ochrony sądowej", gdyż wynikający z art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi, jest terminem ustawowym. Oznacza to, że nie jest możliwe jego przedłużenie, czy skrócenie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jako niezasadne.