II FZ 926/15
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2015-12-04
Skład orzekający: Tomasz Kolanowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu drugiej instancji o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Postanowienie organu drugiej instancji o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną nie podlega wstrzymaniu wykonania, ponieważ nie jest aktem, który nadaje się do wykonania, nie nakłada na stronę żadnych obowiązków i nie wymaga od niej dokonania jakichkolwiek czynności. W związku z tym nie jest możliwe zweryfikowanie skutków jego 'wykonania' pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 PPSA.Stan faktyczny
J. B. złożył skargę na czynność egzekucyjną, która została oddalona postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. Następnie J. B. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia, który został oddalony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi z powodu braku uzasadnienia. J. B. wniósł zażalenie na postanowienie WSA.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 września 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 604/15 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 16 kwietnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia oddalić zażalenie.
Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 września 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 604/15, mocą którego oddalono wniosek J. B. o wstrzymanie wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 16 kwietnia 2015 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.
W motywach orzeczenia Sąd podał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie został uzasadniony. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła więc, że wykonanie postanowienia objętego wnioskiem wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący powtórzył, że wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, bowiem istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne, bowiem zaskarżone postanowienie mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Przewidziana w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) instytucja to wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności administracyjnej. Nie może budzić wątpliwości, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i takiego wykonania wymagają. Kwestia wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Co do zasady, wymaganej cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne, które nie powodują zmian w zakresie praw lub obowiązku strony.
Oczywiste jest, że nie może być przedmiotem wstrzymania wykonania akt, który wykonaniu nie podlega. W analizowanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie SKO w L., w którym utrzymano w mocy postanowienie tego organu o oddaleniu skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego. Jest to zatem postanowienie, które nie nadaje się do wykonania, gdyż nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków i nie wymaga od niej dokonania jakichkolwiek czynności. Już zatem z tego powodu wniosek skarżącego w niniejszej sprawie Sąd winien był uznać za bezpodstawny. Nie jest bowiem możliwe zweryfikowanie skutków "wykonania" tego rodzaju postanowienia pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., a co za tym idzie, zastosowanie instytucji uregulowanej w tym przepisie.
Zaniechanie uzasadnienia wniosku jest w takich okolicznościach kwestią drugorzędną.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło