II FZ 959/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Ke 71/14 w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 20 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Ke 71/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił sprzeciw R. O. (dalej: skarżący, podatnik) od postanowienia referendarza sądowego w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że podatnik złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, który został oddalony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28 marca 2014 r. Postanowienie z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 kwietnia 2014 r. Podatnik złożył sprzeciw od powyższego postanowienia do WSA w Kielcach w dniu 10 kwietnia 2014 r. (data stempla pocztowego), czyli po upływie terminu przewidzianego na jego wniesienie. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że wina w niedochowaniu terminu nie leży po jego stronie lecz po stronie brata podatnika, który z opóźnieniem przekazał korespondencję skarżącemu. Podatnik wskazał, że sprzeciw napisał w dniu, w którym otrzymał korespondencję i wysłał dnia następnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Według art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (w tym od postanowień referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Stosowanie do treści § 2 art. 259 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się i w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji, że skarżący nie dochował ustawowego terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 28 marca 2014 r. Nie ulega wątpliwości, że składając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w urzędzie pocztowym 10 kwietnia 2014 r., podatnik nie dochował siedmiodniowego terminu przewidzianego na jego wniesienie, ponieważ termin ten upłynął z dniem 9 kwietnia 2014 r. W związku z powyższym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji nie mógł w takiej sytuacji postąpić inaczej, jak tylko odrzucić sprzeciw podatnika. Dodatkowo Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, że zachowanie skarżącego świadczyć może o tym, że nie zachował on należytej staranności przy prowadzeniu swoich spraw. Nie przekonuje również Sądu próba przeniesienia winy za niedochowanie terminu do wniesienie sprzeciwu na brata podatnika. Reasumując należy stwierdzić, że na pełną aprobatę zasługuje ocena stanu faktycznego przeprowadzona przez Sąd I instancji. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.