II GPP 9/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku O.D. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2021 r. sygn. akt II GPP 9/21 w sprawie ze skargi O.D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 526/20 w sprawie ze skargi O.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium sportowego postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lipca 2021 r., sygn. akt II GPP 9/21. Postanowieniem z 8 lipca 2021 r., sygn. akt II GPP 9/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę O.D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 526/20. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi O.D. 29 lipca 2021 r. Wnioskiem z 5 sierpnia 2021 r. O.D. wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia o argumenty dot. prawidłowości działania WSA w Lublinie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r., poz. 75; dalej "ustawa") nie przewidują instytucji uzupełnienia postanowienia. Stosownie jednak do art. 8 ust. 2 cyt. ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Wobec tego do wniosku o uzupełnienia postanowienia o oddaleniu skargi O.D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 526/20 należało stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a.") o postępowaniu zażaleniowym. Stosownie do art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia z urzędu – a gdy postanowienia nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepisy te, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., znajdują zastosowanie również do postępowania zażaleniowego. Jak wskazuje się w doktrynie, wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ponadto, w oparciu o art. 157 § 1 uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (T. Woś [w:] H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 157). W niniejszej sprawie postanowienie NSA z 8 lipca 2021 r. zawiera wszystkie wymagane prawem elementy i rozstrzyga o całości skargi O.D.. Wnioskodawca nie określił, jakiego elementu nie zawiera sentencja postanowienia, lecz jedynie wskazał, że NSA nie zbadał całokształtu okoliczności sprawy, ponieważ nie uwzględnił tego, że złożona skarga na decyzję SKO jest zasadna. Ponadto podkreślenia wymaga, że przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki są środkiem egzekwowania konstytucyjnego prawa każdego do rozpoznania jego sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, prawa do osądzenia tej sprawy, którą wniesie pod sąd. Tak więc przepisy tej ustawy nie mogą służyć jako swoisty środek odwoławczy, którym strona będzie mogła zainicjować bądź też wszcząć postępowanie w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2012 r., I OPP 84/11,LEX nr 1103980). Oznacza to, że celem skargi na przewlekłość postępowania jest przede wszystkim przeciwdziałanie niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu i wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego, sprawnego biegu procesowego, czemu służy zarówno samo stwierdzenie wystąpienia przewlekłości postępowania, jak również możliwość zalecenia podjęcia przez sąd rozpoznający sprawę co do istoty odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie. Natomiast kwestie merytoryczne związane z prawidłowością wydanych w sprawie decyzji pozostawione są odpowiednim postępowaniom odwoławczym. We wniosku o uzupełnienie postanowienia z 8 lipca 2021 r., sygn. akt II GPP 9/21, skarżący skupił się głównie na kwestionowaniu rozstrzygnięcia merytorycznego, co jak wskazano wyżej, nie podlega ocenie w ramach niniejszego postępowania. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności wniosek o uzupełnienie postanowienia nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.