II GSK 1048/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska (spr.) Sędzia NSA Hanna Kamińska Sędzia del. WSA Krystyna Józefczyk Protokolant Kacper Tybuszewski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. C. S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 2496/08 w sprawie ze skargi S. C. S.A. w W. na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zatwierdzenia aneksu do prospektu emisyjnego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; 2. zasądza od Komisji Nadzoru Finansowego na rzecz S. C. S.A. w W. kwotę 380 (trzysta osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 26 czerwca 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2496/08 oddalił skargę S. C. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z [...] października 2008 r., nr [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie zatwierdzenia aneksu do prospektu emisyjnego. Sąd orzekał w następującym stanie sprawy. Komisja Nadzoru Finansowego (dalej: KNF) decyzją z [...] kwietnia 2008 r., zakazała dopuszczenia akcji serii B i C oraz praw do akcji serii C spółki do obrotu na rynku regulowanym na podstawie prospektu emisyjnego Spółki, zatwierdzonego decyzją KNF nr [...] z [...] września 2007 r. S. C. S.A. wniosła skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Postępowanie w tej sprawie nie zostało zakończone. W dniu [...] sierpnia 2008 r. skarżąca złożyła do KNF wniosek o zatwierdzenie aneksu nr 18 do prospektu emisyjnego. Następnie KNF postanowieniem z [...] sierpnia 2008 r. – działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.) - zawiesiła postępowanie z wniosku S. C. S.A. z [...] sierpnia 2008 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 51 ustawy z 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. Nr 184, poz. 1539 dalej: ustawa o ofercie publicznej), rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego jakim jest rozstrzygnięcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. sprawy ze skargi S. C. S.A. na decyzję KNF z [...] kwietnia 2008 r. Od tego rozstrzygnięcia zależy, czy prospekt, którego dotyczy aneks nr 18 może być podstawą dopuszczenia akcji spółki do obrotu na rynku regulowanym. S. C. S.A. z siedzibą w W. pismem z [...] sierpnia 2008 r., wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu podkreśliła, że w sprawie nie występuje zagadnienie prejudycjalne, które stanowiłoby przeszkodę do zatwierdzenia aneksu. Postępowanie w tej sprawie jest autonomiczne, a KNF może odmówić zatwierdzenia aneksu tylko w przypadkach określonych w art. 51 ust. 3 ustawy o ofercie publicznej. KNF postanowieniem z [...] października 2008 r., działając na podstawie art. 138 § 1 w związku z art. 97 § 1 pkt 4, art. 123 § 1, art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a. w związku z art. 11 ust. 1, 5 i 6 ustawy z 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. Nr 157, poz. 1119 ze zm.) utrzymała w mocy postanowienie z 19 sierpnia 2008 r. W uzasadnieniu podniosła, że zgodnie z art. 51 ustawy o ofercie publicznej obowiązek przekazywania KNF, niezwłocznie, nie później niż w terminie 24 godzin, w formie aneksu do prospektu emisyjnego, wraz z wnioskiem o jego zatwierdzenie, informacji o wszelkich zdarzeniach lub okolicznościach, które mogłyby w sposób znaczący wpłynąć na ocenę papieru wartościowego, o których emitent powziął wiadomość po zatwierdzeniu prospektu, ciąży na emitencie do dnia rozpoczęcia notowań papierów wartościowych na rynku regulowanym. Decyzją z [...] kwietnia 2008 r. KNF zakazała dopuszczenia akcji serii B i C oraz praw do akcji serii C Spółki do obrotu na rynku regulowanym na podstawie prospektu emisyjnego, którego dotyczy aneks. Z tych powodów prospekt emisyjny nie może być podstawą do ubiegania się o dopuszczenie akcji skarżącej do obrotu na rynku regulowanym ani do ich dopuszczenia. Tym samym obowiązek przekazywania aneksów do tego prospektu emisyjnego nie ma zastosowania do Spółki. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie przez sąd sprawy ze skargi spółki na decyzję KNF z [...] kwietnia 2008 r. stanowi zagadnienie wstępne. Od niego zależy czy prospekt, którego dotyczy aneks nr 18 może być nadal podstawą dopuszczenia akcji skarżącej do obrotu na rynku regulowanym, a tym samym, czy obowiązek przekazywania aneksów do tego prospektu emisyjnego nadal stosuje się do spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę Spółki na powyższe postanowienie podkreślając, że istota problemu sprowadzała się do oceny, czy rozstrzygnięcie zawisłej przed Sądem sprawy ze skargi S. C. S.A. na decyzję KNF z [...] kwietnia 2008 r. zakazującą skarżącej oraz Giełdzie Papierów Wartościowych dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym papierów wartościowych spółki, zostało przez KNF prawidłowo ocenione jako "zagadnienie wstępne", o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W ocenie Sądu pierwszej instancji, zagadnieniem wstępnym mogą być wyłącznie zagadnienia prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla rozpatrzenia sprawy przesłanki, albo z przepisów prawa materialnego wynika konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Zagadnieniem wstępnym może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem. Nie chodzi więc o wyjaśnienie nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych sprawy, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Związek zagadnienia wstępnego ze sprawą merytoryczną wyraża się relacją, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ jawi się jako bezwzględna przeszkoda do wydania decyzji w rozstrzyganej przez organ sprawie. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie występuje zagadnienie wstępne uzasadniające obligatoryjne zawieszenie postępowania administracyjnego. WSA podniósł, że KNF prowadząc postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia aneksu do prospektu emisyjnego była zdeterminowana w prowadzeniu tego postępowania oraz podjęciu rozstrzygnięcia treścią orzeczenia wydanego przez sąd administracyjny w sprawie skargi na decyzję zakazującą dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie publicznej emitent lub wprowadzający jest obowiązany przekazywać Komisji niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 24 godzin, w formie aneksu do prospektu emisyjnego, wraz z wnioskiem o jego zatwierdzenie, informacje o wszelkich zdarzeniach lub okolicznościach, które mogłyby w sposób znaczący wpłynąć na ocenę papieru wartościowego, o których emitent lub wprowadzający powziął wiadomość po zatwierdzeniu prospektu emisyjnego do dnia: 1) dokonania przydziału papierów wartościowych, ogłoszenia o niedojściu subskrypcji lub sprzedaży do skutku, lub ogłoszenia o odstąpieniu emitenta od przeprowadzenia subskrypcji lub sprzedaży albo o odwołaniu subskrypcji lub sprzedaży - jeżeli papiery wartościowe będące przedmiotem oferty publicznej nie będą podlegać dopuszczeniu do obrotu na rynku regulowanym, albo 2) rozpoczęcia notowań papierów wartościowych na rynku regulowanym. Tak określone obowiązki emitenta mają stanowić gwarancję dla inwestorów, że informację zawarte w prospekcie emisyjnym odzwierciedlają jego aktualną sytuację. Jednakże obowiązek informacyjny ustaje, jeżeli nastąpi zdarzenie, na skutek którego papiery wartościowe nie będą podlegać dopuszczeniu do obrotu. W ocenie Sądu takie założenie jest trafne i zasadne, bowiem trudno wymagać od emitenta wypełniania obowiązku wskazanego w art. 51 ustawy o ofercie publicznej w sytuacji, gdy prospekt emisyjny będący przedmiotem aneksowania nie będzie mógł stać się podstawą dopuszczenia papierów do obrotu na rynku regulowanym. Tym samym rozstrzygnięcie przez sąd administracyjny kwestii zasadności wydania przez KNF decyzji zakazującej dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym papierów wartościowych będzie bezpośrednio rzutowało na obowiązki skarżącej w zakresie określonym w art. 51 ustawy o ofercie publicznej. Dopiero rozstrzygnięcie przez sąd powyższego zagadnienia wstępnego umożliwi organowi zakończenie postępowania w sprawie zatwierdzenia zgłoszonych przez skarżącą aneksów do prospektu emisyjnego. S. C. S.A. z siedzibą w W. wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, to jest: - art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy nie istniały przesłanki zastosowania tego przepisu; - art. 141 § 4 "ustawy Kodeks postępowania przed sądami administracyjnymi" (winno być ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) - poprzez brak wykazania w uzasadnieniu orzeczenia istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem w sprawie a decyzją sądu administracyjnego, która uznana została za zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a., zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 51 ust. 3 lub 4 ustawy o ofercie publicznej poprzez niezastosowanie tego przepisu w sytuacji, gdy prawidłowym rozwiązaniem byłoby zatwierdzenie bądź odmowa zatwierdzenia aneksu. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej spółka wskazała, że stanowisko zarówno organu jak i WSA prowadzi do wniosku, że orzeczenie sądu administracyjnego w sprawie decyzji o zakazie dopuszczenia do obrotu rozstrzygnie ex post o obowiązkach informacyjnych skarżącej. Oznacza to, że w bliżej nieokreślonej przyszłości sąd administracyjny przesądzi, czy w przeszłości (teraz) skarżąca miała obowiązki informacyjne wynikające z ustawy o ofercie publicznej. Tymczasem obowiązki te nie wynikną z orzeczenia sądu administracyjnego lecz pochodzą z ustawy o ofercie publicznej. Orzeczenie sądu zadecyduje o tym, że papiery wartościowe skarżącej będą lub nie będą podlegały dopuszczeniu do obrotu na rynku regulowanym. Rozstrzygnięcie to będzie miało wpływ na określenie do jakiego terminu skarżący miała obowiązek składać aneksy, natomiast nie będzie miało wpływu na określenie, czy do chwili wydania orzeczenia skarżąca miała obowiązki informacyjne. Wobec powyższego w sprawie nie występuje zagadnienie prejudycjalne albowiem orzeczenie sądu administracyjnego nie będzie miało żadnego wpływu na decyzje w sprawie aneksów złożonych przed jego wydaniem. Skarżąca podkreśliła, że stanowisko KNF zawarte w uzasadnieniu postanowienia z [...] kwietnia 2008 r., wskazujące, że obowiązek przekazywania aneksów do tego prospektu emisyjnego nie ma zastosowania do Spółki stoi w sprzeczności z podjętym w sprawie rozstrzygnięciem. Jeżeli organ zajął stanowisko, że Spółka nie miała obowiązku przekazywania aneksów do prospektu, właściwym rozwiązaniem winno być umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. KNF w odpowiedzi na skargę kasacyjną wiosła o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu organ wskazał, że orzeczenie Sądu w przedmiocie decyzji o zakazie dopuszczenia akcji do obrotu na rynku regulowanym będzie rzutować na zakres praw i obowiązków skarżącej. Uchylenie tej decyzji skutkować będzie dopuszczeniem papierów wartościowych do obrotu i do tej daty aneksy podlegają zatwierdzeniu lub odmowie zatwierdzenia. Oddalenie skargi przez Sąd oznaczałoby, że na spółce nie spoczywał obowiązek składania aneksów, a to spowoduje, że stanie się konieczne wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, które stanie się bezprzedmiotowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna została wniesiona od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego skargę na postanowienie KNF o zawieszeniu postępowania w sprawie zatwierdzenia aneksu do prospektu emisyjnego. Sąd podzielił stanowisko organu, że w sprawie zaistniała podstawa zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. skargi na decyzję KNF zakazującą dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu. Skarżąca kwestionując stanowisko Sądu pierwszej instancji podniosła, że w sprawie nie występuje zagadnienie wstępne, od którego uprzedniego rozstrzygnięcia zależy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w przedmiocie zatwierdzenia aneksu do prospektu emisyjnego. Ocena zasadności przedstawionych stanowisk wymaga na wstępie rozważenia celu obowiązku informacyjnego emitenta realizowanego w postaci aneksu do prospektu emisyjnego. Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej "Prospekt emisyjny powinien zawierać prawdziwe, rzetelne i kompletne informacje, przy uwzględnieniu rodzaju emitenta i papierów wartościowych mających być przedmiotem oferty publicznej lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym, istotne dla oceny sytuacji gospodarczej, finansowej i majątkowej oraz perspektyw rozwoju emitenta oraz podmiotu udzielającego zabezpieczenia wierzytelności wynikających z papieru wartościowego (podmiot zabezpieczający) oraz dotyczące praw i obowiązków związanych z tymi papierami wartościowymi. Informacje zamieszczone w prospekcie emisyjnym powinny być przedstawione językiem zrozumiałym dla inwestorów oraz w sposób umożliwiający im ocenę sytuacji tych podmiotów." Jak wynika z powołanego przepisu zatwierdzony prospekt emisyjny zawiera informacje, które wpływają na ocenę papierów wartościowych nim objętych i są istotne dla inwestorów. Jest oczywiste, że wszelkie zmiany, które dotyczą tych informacji powinny być niezwłocznie zakomunikowane KNF, a po ich zatwierdzeniu udostępnione do publicznej wiadomości. Cel ten realizuje art. 51 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej, zgodnie z którym emitent lub wprowadzający jest obowiązany przekazywać KNF niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 24 godzin, w formie aneksu do prospektu emisyjnego, wraz z wnioskiem o jego zatwierdzenie, informacje o wszelkich zdarzeniach lub okolicznościach, które mogłyby w sposób znaczący wpłynąć na ocenę papieru wartościowego, o których emitent lub wprowadzający powziął wiadomość po zatwierdzeniu prospektu emisyjnego do dnia: 1) dokonania przydziału papierów wartościowych, ogłoszenia o niedojściu subskrypcji lub sprzedaży do skutku, lub ogłoszenia o odstąpieniu emitenta od przeprowadzenia subskrypcji lub sprzedaży albo o odwołaniu subskrypcji lub sprzedaży - jeżeli papiery wartościowe będące przedmiotem oferty publicznej nie będą podlegać dopuszczeniu do obrotu na rynku regulowanym, albo 2) rozpoczęcia notowań papierów wartościowych na rynku regulowanym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy podzielić stanowisko KNF, że zdarzeniem wywołującym skutek ustania obowiązków przekazywania aneksów Komisji jest wydanie decyzji zakazującej dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym, mimo że nie zostało to wprost wskazane w art. 51 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej. Jeżeli na skutek wydania ostatecznej decyzji w tym przedmiocie, papiery wartościowe emitenta nie zostaną nigdy dopuszczone do obrotu na podstawie sporządzonego i uprzednio zatwierdzonego przez KNF prospektu emisyjnego, to zbędnym staje się obciążenie emitenta dodatkowymi obowiązkami. W dacie wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, a także postanowienia utrzymującego w mocy to postanowienie, decyzja KNF zakazująca dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym akcji serii B i C oraz praw do akcji serii C była ostateczna. W związku z tym prospekt emisyjny spółki nie mógł być podstawą do ubiegania się o dopuszczenie akcji skarżącej do obrotu na rynku regulowanym ani do ich dopuszczenia. Organ trafnie uznał, że w takiej sytuacji obowiązek przekazywania aneksów do tego prospektu emisyjnego nie miał zastosowania do spółki. Z tych prawidłowych ustaleń organ wyprowadził jednak błędne wnioski, uznając że rozpatrzenie wniosku spółki o zatwierdzenie aneksu do prospektu emisyjnego wymaga uprzedniego rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny kwestii legalności decyzji zakazującej dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym, co uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W tym miejscu należy zauważyć, że zawieszenie postępowania na podstawie powołanego przepisu jest uzależnione od wystąpienia łącznie trzech przesłanek - postępowanie administracyjne jest w toku, rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, a zagadnienie to nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. W konsekwencji obok ustalenia, że postępowanie jest w toku i że zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte, organ jest obowiązany ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku gdy wspomniany związek nie występuje zawieszenia postępowania nie jest dopuszczalne. Stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet będzie miał wpływ na wynik sprawy administracyjnej, nie stanowi dostatecznej podstawy zawieszenia postępowania, jeżeli możliwe jest rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji. O wystąpieniu zagadnienia prejudycjalnego jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie przesądzają także względy natury celowościowej oraz ekonomiki postępowania. Rozważając dopuszczalność zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ administracji publicznej powinien mieć na uwadze, czy jest możliwe rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji. Wszczęcie postępowania sądowego, mającego na celu ocenę zgodności z prawem decyzji ostatecznej, która rozstrzygnęła określone zagadnienie mające wpływ za wynik prowadzonego postępowania nie może stanowić podstawy stosowania art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w tym postępowaniu. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W związku z tym dopóki zaskarżony akt lub czynność nie zostaną pozbawione bytu prawnego korzystają one z domniemania prawidłowości i powinny być wykonywane. Powyższe okoliczności nie zostały uwzględnione przez Sąd pierwszej instancji w toku kontroli zaskarżonego postanowienia. W szczególności Sąd nie wyjaśnił na czym polega zależność między wynikiem postępowaniem w sprawie kontroli legalności decyzji zakazującej dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym a możliwością rozpatrzenia sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącej o zatwierdzenie aneksu nr 18 do prospektu emisyjnego i wydaniem w tym przedmiocie decyzji. Innymi słowy jakie zagadnienie wstępne, istotne z punktu widzenia rozpatrzenia wniosku skarżącej z [...] sierpnia 2008 r., zostanie rozstrzygnięte we wspomnianym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za niewystarczającą w tym względzie wypowiedź Sądu pierwszej instancji zawartą w końcowej części uzasadnienia zaskarżonego wyroku, że "(...)rozstrzygnięcie przez sąd administracyjny kwestii zasadności wydania przez KNF decyzji zakazującej dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym papierów wartościowych będzie bezpośrednio rzutowało na obowiązki skarżącego w zakresie określonym w art. 51 ustawy o ofercie publicznej. W efekcie uznać należy, iż dopiero rozstrzygnięcie przez sąd powyższego zagadnienia wstępnego umożliwi organowi zakończenie postępowania w sprawie zatwierdzenia zgłoszonych przez skarżącą aneksów do prospektu emisyjnego." Formułując przytoczone stanowisko Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił, że ostateczna decyzja KNF z [...] kwietnia 2008 r., której wykonanie nie zostało wstrzymane, ukształtowała w określony sposób sytuację strony skarżącej i w tym kontekście organ powinien rozpatrzyć wniosek o zatwierdzenie aneksu nr 18 do prospektu emisyjnego. W sprawie istniały bowiem wszelkie podstawy do wydania decyzji bez oczekiwania na wynik postępowania sądowoadministracyjnego zwłaszcza, że KNF nie miała wątpliwości, że obowiązek informacyjny skarżącej ustał. Nie bez znaczenia dla oceny trafności postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie zatwierdzenia aneksu do prospektu emisyjnego pozostaje termin załatwienia wniosku określony w art. 51 ust. 2 ustawy o ofercie publicznej. Niewątpliwie zamiarem ustawodawcy było osiągnięcie efektu szybkiego i sprawnego rozpatrywania tego rodzaju wniosku. Zawieszenie postępowania z pewnością uniemożliwia osiągnięcie zamierzonego rezultatu, co dodatkowo podważa zasadność podjęcia zaskarżonego postanowienia. Z podanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne zarzuty naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. Natomiast nie jest trafny zarzut naruszenia art. 51 ust. 3 lub 4 ustawy o ofercie publicznej poprzez niezastosowanie tego przepisu w sytuacji, gdy prawidłowym rozwiązaniem byłoby zatwierdzenie bądź odmowa zatwierdzenia aneksu. Kontrolowane przez Sąd pierwszej instancji postanowienie dotyczyło kwestii proceduralnej, nie zaś meritum sprawy i przesłanki zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia aneksu do prospektu emisyjnego nie mogły być przedmiotem oceny tego Sądu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).