II GSK 122/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku T. w R., K. N. o wstrzymanie wykonania postanowienia Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 14 listopada 2024 r. nr SO-OŚ.440.110.2021 oraz poprzedzającego je postanowienia Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 12 września 2024 r. nr SO-OŚ.440.110.2021 w sprawie ze skargi kasacyjnej T. w R., K. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 317/25 w sprawie ze skargi T. w R., K. N. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 14 listopada 2024 r. nr SO-OŚ.440.110.2021 w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera postanawia: oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 9 lipca 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 317/25, oddalił skargę T. w R., K. N. (dalej: "strona", "strona skarżąca") na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej (dalej: "organ", "KGSG") z dnia 14 listopada 2024 r. nr SO-OŚ.440.110.2021 w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera. W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 14 listopada 2024 r. oraz poprzedzającego je postanowienia z dnia 12 września 2024 r. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek należało oddalić. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, zaś zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zauważyć, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Innymi słowy, problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Co do zasady przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo rozstrzygnięcia, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych, np. dotyczące zawieszenia czy umorzenia postępowania. Podkreślenia również wymaga, że warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji, postanowienia lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź jego wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Nie jest przy tym wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień I i II instancji nie może być uwzględniony. Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł bowiem zastosować ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż przedmiotem skargi do sądu jest postanowienie organu dotyczące odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie jest więc możliwe, gdyż zaskarżone postanowienie ma charakter odmowny, a tym samym nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.