II GSK 1391/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej C. sp. z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 10 kwietnia 2015 r.; sygn. akt V SA/Wa 630/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. w W. na pismo Ministra Finansów z dnia [...] października 2014 r.; Nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia nieprawidłowości w zakresie funkcjonowania kasyn gry postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 630/15 odrzucił skargę C. sp. z o.o. w W. na pismo Ministra Finansów z [...] października 2014 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia nieprawidłowości w zakresie funkcjonowania kasyna gry. Pismem z [...] października 2014 r. Minister Finansów wezwał stronę do usunięcia nieprawidłowości w zakresie funkcjonowania kasyn gry. W piśmie z 7 listopada 2014 r. strona wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. Organ nie odpowiedział na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucając skargę stwierdził, że wobec nieudzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie skarżącej Spółki, ustawowy termin do wniesienia skargi minął wraz z upływem sześćdziesiątego dnia od daty złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (6 stycznia 2015 r.), zaś wniesienie skargi w dniu 7 stycznia 2015 r. powoduje, że zastosowanie znajduje art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: ppsa), zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. C. sp. z o.o. w W. wniosła skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia, żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy do merytorycznego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że ostatni dzień 60-dniowego terminu wprawdzie upływał w dniu 6 stycznia 2015 r., jednak zgodnie z art. 1 pkt 1b/ ustawy z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (j.t. Dz.U. z 2015 r., poz. 90), jest to dzień ustawowo wolny od pracy ze względu na przypadające w tym dniu Święto Trzech Króli. Wobec powyższego Spółka była uprawniona do wniesienia skargi w dniu 7 stycznia 2015 r. na podstawie art. 57 § 4 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013, poz. 267). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 53 ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (§ 1). W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 ppsa (tj., jeżeli skarga musi być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (§ 2). Z treści art. 53 § 2 ppsa wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni (liczony od dnia doręczenia tej odpowiedzi). Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (zob. uzasadnienie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07). Z treści powołanych przepisów wynika, że dla ustalenia, czy doszło do uchybienia terminu niezbędne jest jednoznaczne ustalenie początku i końca biegu terminu. W rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu następującym po dacie wniesienia przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, tj. w dniu 8 listopada 2014 r., a zatem - stosownie do treści art. 53 § 2 ppsa - wobec nieudzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie skarżącej Spółki, za ostatni dzień tego terminu należało uznać datę 6 stycznia 2015 r. Kluczowy dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi jest fakt, który wydaje się umknął uwadze Sądu pierwszej instancji, że dzień 6 stycznia 2015 r., będący ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi, przypadał w dzień ustawowo wolny od pracy tj. Święto Trzech Króli. Jak wynika z art. 83 § 2, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zatem skargę wniesioną w dniu 7 stycznia 2015 r. należy potraktować, jako złożoną w przewidzianym prawem terminie i dlatego zasadnym było uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, gdyż przepisy art. 203 i art. 204 ppsa, które tę kwestię regulują, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi (por. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).