II GSK 1531/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 1 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku E.T. o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej E.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 5 czerwca 2012 r.; sygn. akt IV SA/Wa 659/12 w sprawie ze skargi E.T. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2012 r.; nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Pismem z dnia 10 września 2013 r. E.T. złożyła wniosek o zawieszenie postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie z jej skargi kasacyjnej, wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 5 czerwca 2012 r. (sygn. akt IV SA/Wa 659/12) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie. Skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") do czasu rozstrzygnięcia sprawy, toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygn. akt K 31/13. We wniosku skarżąca wskazała, że zarzuty podniesione przez nią wobec wyroku Sądu I instancji dotyczą m.in. przepisów art. 63 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz. U. nr 62, poz. 574 ze zm.) oraz § 2 pkt 22 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o rybołówstwie (Dz. U. nr 76, poz. 671 ze zm.), to jest przepisów, których zgodności z Konstytucją oraz Europejską Konwencją o ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności dotyczy sprawa rozpoznawana przez Trybunał Konstytucyjny (sygn. akt K 31/13). Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jest zasadny. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por.wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której inne postępowanie jest już rozpoczęte. Zawieszenie postępowania z przyczyn wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Analizując celowość zawieszenia postępowania sąd winien wziąć pod uwagę wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się postępowaniu (por. Małgorzata Niezgódka – Medek, Komentarz do art.125 p.p.s.a., [w:] Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex Omega 39/2013). Możliwość zainicjowania postępowania nadzwyczajnego, jakim jest wznowienie postępowania, nie może być jednak traktowana jako samoistna negatywna przesłanka zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności aktu normatywnego, który stanowi postawę do wydania zaskarżonego orzeczenia z Konstytucją RP lub aktami wyższego rzędu, przemawiają względy ekonomii procesowej, sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego (por. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 278/11). W niniejszej sprawie skarżąca kasacyjnie zarzuciła Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. naruszenie m.in. art. 63 ust. 1 pkt 2 ustawy o rybołówstwie oraz § 2 pkt 22 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 21 kwietnia 2005 r., a więc przepisów co do których zgodności z Konstytucją i Europejską Konwencją o ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności toczy się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym (sygn. akt K 31/13). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynik niniejszego postępowania zależy od rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny o zgodności podniesionych w skardze kasacyjnej przepisów z Konstytucją RP oraz Europejską Konwencją o ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, co uzasadnia zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozstrzygnięcia sprawy, toczącej się pod wskazaną sygnaturą przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi kasacyjnej E.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 5 czerwca 2012 r. (sygn. akt IV SA/Wa 659/12) do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. akt K 31/13.