II GSK 1662/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej O. Spółki z o.o. w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 30 maja 2011 r. sygn. akt III SA/Gl 184/11 w sprawie ze skargi O. Spółki z o.o. w R. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 30 maja 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 184/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę O. Spółki z o.o. w R. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu ze środków z budżetu Unii Europejskiej. Sąd pierwszej instancji odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczył O. Spółce z o.o. na adres: ul. [...], [...]. Na powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. pełnomocnik Spółki wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając go w całości i wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W granicach art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła m.in. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: nieważność postępowania z uwagi a pozbawienie strony możności obrony swych praw – art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. – w wyniku naruszenia art. 67 § 5 p.p.s.a. oraz art. 91 § 2 p.p.s.a., polegające na niezawiadomieniu pełnomocnika strony skarżącej o posiedzeniu Sądu, po którym zapadło zaskarżone orzeczenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna w rozpoznawanej sprawie została wniesiona przed terminem, jako że bieg terminu na wniesienie tego środka zaskarżenia w ogóle się nie rozpoczął z uwagi na nieprawidłowe doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Jak wynika z akt sprawy odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego doręczono bezpośrednio do skarżącej Spółki. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uszło uwadze Sądu I instancji, iż w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez Spółkę profesjonalnemu pełnomocnikowi – radcy prawnemu W. T. (karta akt 31). Zatem, z uwagi na ustanowienie w sprawie pełnomocnika, Sąd I instancji winien był doręczyć odpis wyroku wraz z uzasadnieniem właśnie jemu, stosownie do regulacji zamieszczonej w art. 67 § 5 p.p.s.a. W świetle przedstawionej okoliczności bieg terminu na wniesienie skargi kasacyjnej rozpocząłby się dopiero od dnia prawidłowego doręczenia żądanego odpisu wyroku. Z uwagi na fakt, iż do takiego prawidłowego doręczenia w rozpoznawanej sprawie w ogóle nie doszło, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że termin na wniesienie skargi kasacyjnej od powyższego wyroku w ogóle nie rozpoczął biegu. Zaś skoro termin powyższy nie mógł rozpocząć biegu w sytuacji niedokonania przez Sąd I instancji doręczenia legitymowanemu podmiotowi odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, skargę kasacyjną złożoną w takiej sytuacji jako złożoną przedwcześnie należało traktować jako niedopuszczalną. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie skarga kasacyjna jako przedwczesna podlegała odrzuceniu, co jednak nie wpływa na możliwość ponownego jej złożenia po prawidłowym doręczeniu ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi radcy prawnemu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W zaistniałej sytuacji zachodzi możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 180 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.