II GSK 1821/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 1 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku "B. – Rz." Spółki z o.o. w Rz. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej "B. – Rz." Spółki z o.o. w Rz. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 czerwca 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 882/13 w sprawie ze skargi "B. – Rz." Spółki z o.o. w Rz. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji I Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę "B. – Rz." Spółki z o.o. w Rz. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej. II Skargą kasacyjną spółka "B. – Rz." zaskarżyła wyrok w całości wnosząc między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca podała, że Minister Rozwoju Regionalnego wstrzymał postanowieniem z dnia 12 marca 2013 r. wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu wydania rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W.. Od tego czasu sytuacja spółki nie uległa zasadniczej zmianie. Konieczność natychmiastowej zapłaty kwoty wynikającej z treści decyzji, bezspornie w ocenie skarżącej, zachwieje jej płynnością finansową w sposób istotny. Może to spowodować z kolei niewypłacalność i brak faktycznej możliwości realizacji bieżących zobowiązań, w szczególności wynagrodzeń pracowników, należności wobec kontrahentów co w następstwie skutkować będzie utratą tych kontrahentów. Skarżąca wskazała, że jej sytuacja finansowa jest zła, co jest spowodowane ogólnoświatowym kryzysem oraz załamaniem rynku, na którym skarżąca prowadzi swoją działalność. Podejmowane przez nią działania mające na celu redukcję kosztów obecnie przynoszą bardzo powolne efekty. Pomimo faktu, że kapitał własny spółki jest nadal ujemny zarząd postanowił kontynuować działalność widząc powolną poprawę swojej sytuacji finansowej. Nałożenie wobec tego tak dużej kary spowoduje ponowne problemy z wypłacalnością spółki. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, że przez określoną w powołanym przepisie szkodę należy rozumieć taką szkodę majątkową oraz niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 1026/12 i z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1841/12.). Trudne do odwrócenia skutki natomiast, to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 990/12 i z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I GSK 1251/12.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt tej sprawy stwierdzić należy, że wskazane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności oraz informacje wynikające z dołączonych do niego dokumentów przemawiają za zasadnością żądania sformułowanego w tym wniosku. Skarżąca uprzednio, podczas wnoszenia skargi do Sądu I instancji uzyskała ochronę tymczasową w oparciu o art. 61 § 2 ust. 1 p.p.s.a.. Z dokumentów dołączonych do wówczas złożonego wniosku, wynikało, że na koniec 2012 roku kapitał zakładowy był ujemny i wynosił – 19.340, 62 złote, zaś strata netto wyniosła 55.996,81 złotych. Z dokumentów obrazujących sytuację finansową skarżącej i mających uzasadnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sformułowany w skardze kasacyjnej, wynika natomiast, że kapitał zakładowy wynosił na dzień 30 czerwca 2013 r.: - 11.223,60. Zysk odnotowany na tę datę wynosił 9.256,58 złotych. Porównanie tych danych sugeruje, co zresztą sama skarżąca stwierdza w treści uzasadnienia wniosku, że jej sytuacja finansowa poprawiała się. Poprawa ta, na co wskazuje choćby porównanie osiągniętych w pierwszym półroczu 2013 r. zysków, jest jednak na tyle powolna, że należy przyjąć, iż ogólna sytuacja spółki nie uległa tak zasadniczej i znacznej poprawie, aby mogła ona bez uszczerbku – utraty płynności finansowej, dokonać zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich w kwocie 104.255,47 złotych. Uznać wobec tego należało, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.