II GSK 200/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Ł. S. Z. S. w Ł. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Ł. S. Z. S. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 11 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Łd 1137/06 w sprawie ze skargi Ł. S. Z. S. w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji z budżetu województwa postanawia: oddalić wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 1137/06, oddalił skargę Ł.S.Z.S. w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] kwietnia 2006 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu dotacji udzielonej z budżetu województwa. Województwo Ł. [...] sierpnia 1999 r. zawarło ze S.Z.S. w Ł. umowę, mocą której przyznano mu dotację w wysokości 32.000 zł przeznaczoną na realizację zadań wskazanych we wniosku o dotację. W wyniku kontroli dokumentów potwierdzających wykorzystanie dotacji stwierdzono, że Związek wydatkował część kwot niezgodnie z przeznaczeniem, określonym w umowie oraz we wniosku o dotację. Marszałek Województwa Ł. wydał [...] grudnia 2005 r. decyzję, którą ustalił kwotę 7.950,00 zł wraz z odsetkami, podlegającą zwrotowi z uwagi na niezgodne z przeznaczeniem wykorzystanie dotacji otrzymanej z budżetu Województwa Ł. na realizację zadań określonych w umowie z [...] sierpnia 1999 r., nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...], utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie, natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 1137/06, oddalił skargę na tę decyzję. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Ł.S.Z.S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Marszałka Województwa Ł. z [...] grudnia 2005 r., nr [...]. Strona skarżąca stwierdziła, że wykonanie decyzji o zwrocie środków z dotacji może spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Strona nie prowadzi bowiem działalności gospodarczej, a w związku z tym nie uzyskuje żadnych dodatkowych środków finansowych poza tymi, które pochodzą z dotacji. Ponadto strona skarżąca podniosła, że likwidacja organizacji będzie oznaczała szkodę dla jej beneficjentów, czyli dla dzieci i młodzieży regionu ł. Zdaniem strony skarżącej pozostawienie w mocy decyzji o zwrocie środków z dotacji z tytułu ich wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem, pociągnie za sobą wynikający z art. 145 ust. 6 ustawy o finansach publicznych zakaz ubiegania się o dotacje ze środków publicznych przez kolejne trzy lata od dnia stwierdzenia nieprawidłowego wykorzystania dotacji. Wstrzymanie wykonania decyzji może, zdaniem strony skarżącej, zapobiec skutkom, które w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy będą trudne do odwrócenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek podlega oddaleniu wobec braku dostatecznych podstaw do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), dalej powoływanej już jako p.p.s.a. Wprawdzie uchwała 7 sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GPS 1/07 (publikowana np. w Monitorze Prawniczym 2007/6/47) przesądziła, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., ale w konkretnej sprawie nie zostało wykazane, aby zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stanowiących w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wydania rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu. Podkreślenia wymaga, że z brzmienia art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi zachodzić na gruncie danej sprawy, a nie tylko teoretycznie wchodzić w rachubę. Nie było więc możliwe uznanie za wystarczające do uwzględnienia złożonego wniosku poprzestanie na ogólnikowych wywodach strony skarżącej, które nie obrazują w istocie jego aktualnej (tzn. na etapie rozpoznawania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny) sytuacji finansowej (pełnej listy obecnych źródeł dochodów wnioskodawcy i zaplanowanych już, koniecznych wydatków oraz bilansu aktywów i pasywów). W tym zakresie nie przedłożono żadnych dokumentów, a tylko na tle obrazu całokształtu sytuacji finansowej wnioskodawcy można by oceniać podniesione we wniosku zagrożenia związane z konsekwencjami realizacji ustaleń orzeczonych w postępowaniu administracyjnym, zwłaszcza zaś kwestię realności zakończenia bytu prawnego strony skarżącej. Zastosowanie rozstrzygnięcia przewidzianego przez art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wyjątkiem od zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności poddanej kontroli sądu administracyjnego. Przesłanki zastosowania tej instytucji muszą być zatem weryfikowane ściśle, a nie rozszerzająco. Brak wystarczającego wykazania podstaw do orzeczenia w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. na gruncie niniejszej sprawy jest tym bardziej niezrozumiałe, że Sąd I instancji oddalił już uprzednio złożony w przedmiotowym zakresie wniosek, wskazując na jego braki. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji z mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a.