II GSK 203/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej N. E. D. Spółki z o.o. w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 29 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Ol 360/14 o odrzuceniu skargi N. E. D. Spółki z o.o. w K. na decyzję Zarządu Województwa W.-M. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu środków przekazanych na realizację projektu postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z 29 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Ol 360/14, którym odrzucono skargę N. E. D. Sp. z o.o. w K. na decyzję Zarządu Województwa W.-M. z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie zwrotu środków przekazanych na realizację projektu. Pismem z dnia [...] marca 2014 r. N. E. D. Sp. z o.o. w K., podpisanym przez Prezesa Zarządu D. G., wniosła skargę na powyższą decyzję. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] kwietnia 2014 r. skarżąca została wezwana – pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. – do złożenia oryginału dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony (wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego dokumentu) oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 30 kwietnia 2014 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 7 maja 2014 r. Pomimo wezwania, wskazane braki formalne nie zostały usunięte w ww. terminie. W konsekwencji, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Spółka zaskarżyła powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 67 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w ustawowym terminie, w sytuacji nieskutecznego doręczenia zarządzenia dotyczącego uzupełniania braków formalnych pisma. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że jedyną osobą uprawnioną do reprezentacji skarżącej spółki jest Prezes Zarządu D. G., który nie odbierał żadnej korespondencji z dnia [...] kwietnia 2014 r. O kierowanej korespondencji dowiedział się on dopiero z zaskarżonego postanowienia. Podniósł, że nie została ustalona osoba, która odebrała przedmiotowe wezwanie. Nikt z osób stale mieszkających w siedzibie spółki, będącej jednocześnie domem D. G., nie przypomina sobie, czy odbierał przesyłkę oraz gdzie ona może się obecnie znajdować. Na pewno przesyłki nie odebrał Prezes Zarządu, w związku z czym pismo zostało odebrane przez osobę nieuprawnioną, a więc nie może wywierać skutku prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi i z urzędu bierze pod rozwagę nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach wymienionych enumeratywnie w § 2 ww. przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej i orzeka w zakresie określonym zarzutami podniesionymi w ramach tych podstaw kasacyjnych. Zasada związania Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzutami kasacyjnymi ma zastosowanie także w sprawach podlegających rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie istotę sporu stanowi prawidłowość doręczenia skarżącej spółce wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej m.in. to wezwanie, widnieje pieczątka datownika, wskazująca jako datę odbioru dzień 30 kwietnia 2014 r. oraz własnoręczny podpis czytelny osoby odbierającej przesyłkę – D. G.. Z treści skargi kasacyjnej wynika, że skarżąca sugeruje podrobienie tego podpisu, jednak nie wskazuje żadnych okoliczności ani dowodów, które mogłyby ten fakt potwierdzić. Zgodnie z art. 67 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadajacej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. Przedmiotowe wezwanie zostało adresowane do Spółki, na adres jej siedziby, zaś odbiór jej został potwierdzony odręcznym podpisem "D. G.". W związku z tym, nie sposób uznać, że Sąd I instancji naruszył art. 67 § 2 ww. ustawy. Twierdzenia skarżącej, że to nie D. G. pokwitował odbiór spornej przesyłki, nie mają żadnego potwierdzenia w aktach sprawy. Zatem, jako datę doręczenia wezwania Sąd I instancji prawidłowo przyjął dzień 30 kwietnia 2014 r., od której liczony termin na uzupełnienie braków formalnych bezskutecznie upłynął w dniu 7 maja 2014 r. W tych okolicznościach należało uznać, że odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, było zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.