II GSK 2211/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. E. w R. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. E. w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 15 maja 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 1109/13 w sprawie ze skargi P. E. w R. na decyzję Zarządu Województwa M. z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu części dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić wniosek. W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 15 maja 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 1109/13, P. E. w R. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa M. z [...] października 2013 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu części dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej. Skarżąca stwierdziła, że wykonanie decyzji w toku postępowania kasacyjnego może doprowadzić do spowodowania trudnych i nieodwracalnych skutków. Podała, że nie dysponuje środkami finansowymi, które w pełni pokryłyby część zwrotu dofinansowania wraz z należnymi odsetkami. Wykonanie decyzji poprzez zapłatę części otrzymanego dofinansowania wymusza na stronie konieczność pozyskania na ten cel środków i tym samym wystąpienie znacznego zadłużenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Postanowienie w tym zakresie może zostać wydane także przez NSA po wydaniu przez sąd I instancji wyroku (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04 oraz z 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04). Obowiązkiem sądu jest zatem ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.). W ocenie NSA skarżąca we wniosku nie uzasadniła, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. P. stwierdza, że nie dysponuje środkami finansowymi, które w pełni pokryłyby część zwrotu dofinansowania wraz z należnymi odsetkami, jednak dla uprawdopodobnienia tej okoliczności nie przedstawia żadnych dokumentów. Co więcej, nie łączy, gołosłownie powołanej, trudnej sytuacji finansowej z przesłankami przyznania ochrony tymczasowej, tj. z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wymaga bowiem podkreślenia, że trudna sytuacja finansowa sama w sobie nie przesądza o wstrzymaniu wykonania decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.