II GSK 309/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 lutego 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 171/09 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na terenach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 23 lutego 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 171/09 odrzucił skargę A.S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na terenach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że zgodnie z art. 219 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, gotówką do kasy sądu lub na jego rachunek bankowy. Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Sąd I instancji zwrócił uwagę, że w niniejszej sprawie radca prawny działający w imieniu strony skarżącej wniósł skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydaną w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności, a zatem zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) dalej: rozporządzenie RM z dnia 16 grudnia 2003 r., skarga podlegała wpisowi stałemu w wysokości 200 zł. Z uwagi na nieuiszczenie wpisu stałego w terminie do wniesienia skargi przez umocowanego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 221 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej A.S. zaskarżył w całości powyższe postanowienie. Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucił naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 221 p.p.s.a poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu, ponieważ wniesiona skarga podlegała opłacie stosunkowej oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Niezgadzając się ze stanowiskiem Sądu I instancji, kasator wskazał, że przedmiotem całego postępowania jest decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] grudnia 2004 r. o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, która określa "wierzytelność pieniężną", tj. przyznanie producentowi rolnemu płatności w kwocie 2.608,47 zł i 3.489,94 zł. Zatem w ocenie kasatora - skoro przedmiotem postępowania jest "decyzja pieniężna" – stwierdzenie jej nieważności, to wpis sądowy w sprawie powinien być stosunkowy, wedle § 1 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r. Brak było więc podstaw do zastosowania wobec skarżącego art. 221 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, skoro nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu wszczętym przed Sądem I instancji była decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2008 r., nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. o przyznaniu płatności. Jak słusznie podał, Sąd I instancji, z art. 221 p.p.s.a. wynika, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlegało opłacie stałej. W niniejszej sprawie wpis sądowy powinien zostać określony na podstawie § 2 ust 5 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r., stosownie do którego treści wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Z powołanego przepisu, który stanowi podstawę do oznaczenia rodzaju i wysokości wpisu sądowego należnego w konkretnej sprawie wynika literalnie, iż zawsze gdy przedmiotem zaskarżenia jest decyzja wydana w trybie stwierdzenia nieważności, należny wpis jest stały. Omawianego przepisu - mającego pierwszeństwo z racji jego szczegółowego charakteru nie uwzględnił kasator – błędnie eksponując potrzebę stosowania w niniejszej sprawie § 1 powołanego rozporządzenia. Nie można podzielić stanowiska kasatora, iż z uwagi na to, że decyzja której nieważność została stwierdzona określała należności pieniężne, to i należny w niniejszej sprawie wpis winien mieć charakter stosunkowy. Sąd I instancji zasadnie zatem odrzucił skargę A.S., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, na podstawie art. 221 p.p.s.a., nie naruszając – wbrew zarzutowi sformułowanemu w skardze kasacyjnej – tego przepisu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu z mocy art. 184 p.p.s.a.