II GSK 331/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 2075/24 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 kwietnia 2024 r. nr DZP-IV.6240.59.2023 w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 listopada 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2075/24, oddalił skargę A. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 kwietnia 2024 r. w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku A. P. wniosła o wstrzymanie wykonania wyżej opisanej decyzji do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że jego oddalenie spowoduje powstanie po stronie państwa odpowiedzialności z tytułu utraconych korzyści spowodowanych bezprawnym odwołaniem ze stanowiska notariusza, tj. na podstawie nieprawomocnego orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego. Minister Sprawiedliwości nie może bowiem wszcząć postępowania w przedmiocie odwołania notariusza do czasu rozpoznania kasacji obecnie skarżącej od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego przez prawidłowo ustanowiony sąd dyscyplinarny. Jednocześnie, orzeczenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego z dnia 8 lutego 2021 r. jest niewykonalne do czasu rozpoznania kasacji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają lub nie za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku. Sąd orzeka, bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe zaś twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca kasacyjnie, nie wykazała, ani nawet nie uprawdopodobniła, ziszczenia się ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (co więcej na żadną z tych przesłanek wyraźnie się nie powołała). Skarżąca nie przedłożyła też żadnych dokumentów obrazujących sytuację finansową, czy życiową, która to sytuacja mogłaby uzasadniać złożenie omawianego wniosku. Niewątpliwie odwołanie ze stanowiska notariusza pociąga za sobą niedogodności w postaci chociażby konieczności zaprzestania prowadzenia kancelarii i jej zlikwidowanie. Są to jednak normalne skutki wynikające z wykonania decyzji o odwołaniu notariusza. Nie stanowią one same w sobie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Nieuzyskiwanie dochodu w określonym czasie w związku zaprzestaniem prowadzenia działalności może zostać uznane za znaczną szkodę w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., w konkretnych, wykazanych okolicznościach, których w sprawie brak, natomiast w ogóle nie można mówić o trudnych do odwrócenia skutków, gdyż do takich skutków nie należy zaprzestanie, a następnie podjęcie określonej działalności. Sąd zwraca też uwagę, że skarżąca powinna już mieć świadomość przesłanek warunkujących przyznanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji, bowiem WSA w niezaskarżonym postanowieniu z dnia 7 sierpnia 2024 r. odmawiając skarżącej wstrzymania wykonania decyzji wyjaśnił zarówno znaczenie jak i formę właściwej argumentacji wniosku. W tej sytuacji złożony w sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.