II GSK 404/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 12 września 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 290/08 w sprawie ze skargi "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 12 września 2008 r., sygn. akt VI SA Wa 290/08, oddalił skargę spółki A. w W. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonanie transportu drogowego z naruszeniem zakazu umieszczania w pojeździe i używania taksometru oraz umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych. Spółka A. wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku wskazała, iż kar nałożonych na nią jest więcej a ich kwota przekracza 500 000 zł. W ocenie skarżącego egzekucja tych kar doprowadzi spółkę do bankructwa i zwolnienia wszystkich współpracujących z nią kierowców, spowoduje zatem nie tylko trudne, ale wręcz niemożliwe do odwrócenia skutki. Ewentualny zwrot wyegzekwowanych kar, po zakończeniu postępowania przez Naczelnym Sądem Administracyjnym, nie będzie miał żadnego znaczenia, ponieważ spółka nie będzie już mogła prawidłowo funkcjonować i zbankrutuje. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a - jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje także, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku wskazanych wyżej przesłanek. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, str. 162) W przypadku przesłanki dotyczącej wyrządzenia znacznej szkody chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W przedmiotowej sprawie okoliczności podniesione przez skarżącą nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rodzaj obowiązku tj. egzekucja nałożonej przez organ administracji, kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi kasacyjnej, istnieje możliwość zwrotu wpłaconej kwoty. Powyższej oceny nie zmienia też argument ewentualnej upadłości skarżącej i zwolnienia współpracujących z nią kierowców. Skarżąca nie wskazała, bowiem żadnych dokumentów, okoliczności potwierdzających istnienie ryzyka utraty płynności finansowej spółki. Twierdzenie skarżącej, iż suma nałożonych na nią kar przekracza kwotę 500 000 zł również nie zostało w żaden, wiarygodny sposób wykazane. W aktach sprawy brak jest także jakichkolwiek dokumentów świadczących o trudnej sytuacji finansowej skarżącej czy prowadzonego w stosunku do niej postępowania egzekucyjnego, których konsekwencją może być upadłość skarżącej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca spółka w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku nie wykazała, iż realizacja obowiązku zapłaty kary pieniężnej, wynikającego z decyzji Komendanta Stołecznego Policji spowoduje znaczną szkodę lub trudnie do odwrócenia skutki. Z tego względu uznać należy, iż wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jako bezzasadny należało oddalić, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.