II GSK 537/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy ze skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 609/14 w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 609/14 w sprawie ze skargi K.Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia przepisów o transporcie drogowym, uchylił zaskarżoną decyzję; stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz zasądził od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego K.Z. kwotę 1572 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego - r. pr. R.K. przesłał do Naczelnego Sądu Administracyjnego poświadczony za zgodność z oryginałem odpis aktu zgonu K.Z., z którego wynika, że zmarł on w dniu 9 listopada 2014 r. (k. 62, 63 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że w przedmiotowej sprawie Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [..] grudnia 2013 r. nr [..] na podstawie art. 92a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.; dalej: u.t.d.) nałożył na K.Z. karę pieniężną w wysokości 9300 zł. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego decyzją z dnia [..] marca 2014 r. nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 609/14 uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 7 marca 2014 r. Po wniesieniu skargi kasacyjnej przez powyższy organ, pełnomocnik skarżącego przesłał poświadczony za zgodność z oryginałem odpis aktu zgonu K.Z>, z którego wynika, że zmarł on w dniu 9 listopada 2014 r. Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3. Nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (art. 124 § 3 p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Nałożenie kary za naruszenie przepisów o transporcie drogowym i czasie pracy kierowców, co do zasady dotyczy praw i obowiązków o charakterze nieprzechodnim, ponieważ nie można nałożyć kary na kogoś, kto nie popełnił czynu zabronionego. Nałożenie takiej kary następuje poprzez wydanie decyzji administracyjnej i ma charakter publicznoprawny. W prawie administracyjnym nie występuje generalna zasada następstwa prawnego w odniesieniu do praw i obowiązków regulowanych normami tego prawa. Innymi słowy, prawa i obowiązki o charakterze administracyjnoprawnym nie podlegają dziedziczeniu na zasadach określonych w kodeksie cywilnym. Wobec powyższego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kara pieniężna nałożona na K.Z., dotyczy wyłącznie praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, więc brak jest następstwa prawnego w tej sprawie. Ponadto, udziału w postępowaniu kasacyjnym nie mogła zgłosić osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, ponieważ brak jest takiej osoby w przedmiotowym postępowaniu. Z uwagi na powyższe oraz w oparciu o treść art. 161 § 1 pkt 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.