II GSK 709/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku [...] o wstrzymanie wykonania uchwały Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Op 825/14 w sprawie ze skargi [...] na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej uchwały Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 29 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Op 825/14, oddalił skargę [...] na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...] z dnia [...] września 2012 r., nr [...], o stwierdzeniu nieważności uchwały w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej. W skardze kasacyjnej złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 4 marca 2015 r. [...] wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi, a ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz – w każdym przypadku – zasądzenie kosztów postępowania. W skardze kasacyjnej zawarł też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...] z dnia [...] września 2012 r. o wskazanym wyżej numerze. Uzasadniając wniosek [...] argumentował, że RIO podważa każdą uchwałę organów Powiatu mającą związek z wieloletnią prognozą finansową lub kwestiami budżetowymi, które dotyczą zagadnienia zadłużenia Powiatu. Sytuacja taka powoduje, że traci on zdolność do wykonywania swoich zadań. W ocenie wnioskodawcy fakt przekroczenia dopuszczalnego wskaźnika zadłużenia i otrzymanie od RIO negatywnej opinii o możliwości spłaty długu (wydawanej przez Izbę obligatoryjnie) spowoduje natychmiastową wymagalność wcześniej zaciągniętych zobowiązań czego efektem stanie się paraliż działalności wnioskodawcy i całkowita utrata wiarygodności. Nikt w takiej sytuacji nie udzieli wnioskodawcy jakiegokolwiek finansowania, co może doprowadzić do wstrzymania inwestycji realizowanych w Powiecie ze środków z budżetu Unii Europejskiej. Natychmiastowa wymagalność zaciągniętych zobowiązań spowoduje kolejne przekroczenie dopuszczalnego wskaźnika zadłużenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 3 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Zastosowanie wobec wnioskodawcy ochrony tymczasowej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jest zasadne. Z argumentacji przedstawionej we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały wynika, że kolejne inicjatywy budżetowe podejmowane przez [...] są skutecznie blokowane przez RIO w [...], która konsekwentnie unieważnia uchwały Rady Powiatu w tym zakresie (vide wszystkie pisma RIO w [...] znajdujące się w aktach sądowych niniejszej sprawy). Stwierdzić należy, że brak możliwości zaciągania zobowiązań przez Powiat może wydatnie przyczynić się do spowolnienia lub zahamowania realizacji jego ustawowych zadań przewidzianych w art. 4 ust. 1-6 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), a do notoriów zalicza się fakt, że zadania te wymagają środków finansowych, niekiedy znacznych. Uniemożliwienie więc Powiatowi realizacji ustawowych zadań przez wykonanie zaskarżonej uchwały może spowodować ziszczenie się obu przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ niewątpliwie w finansach powiatowych może powstać znaczna szkoda z uwagi na natychmiastową wymagalność zaciągniętych zobowiązań, co może doprowadzić do uszczuplenia jego majątku, natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą się przejawić w obniżeniu jakości albo całkowitym zaniechaniu wykonywania niektórych, istotnych społecznie usług świadczonych przez powiat na rzecz lokalnej wspólnoty samorządowej. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.