II GSK 852/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Joanna Sieńczyło - Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 13 grudnia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 147/11 w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. wyrokiem z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 147/11, oddalił skargę P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia. W skardze kasacyjnej P. K. (dalej: skarżący) w oparciu o art. 61 § 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wniósł o wstrzymanie w wykonania decyzji w przedmiocie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w kwocie 41.285,00 zł z uwagi na poważne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które mogą mieć miejsce w przypadku wykonania orzeczenia w przedmiocie kary. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący wskazał, że nałożona kara pieniężna jest znacznej wysokości, tymczasem skarżący należy do drobnych przedsiębiorców, dla których konieczność zapłacenia takiej kwoty może oznaczać likwidację prowadzonego przedsiębiorstwa. Ponadto P. K. wyjaśnił, że ubiegły rok zamknął stratą w kwocie 13 676,05 zł natomiast miesiąc styczeń 2012 r. - stratą w wysokości 7401,03 zł. Ponadto spłaca kredyt zaciągnięty na zakup maszyn i urządzeń. Nie posiada składników majątku, które mógłby spieniężyć, a następnie uregulować nałożoną karę. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoimi rodzicami, bratem i bratową. Wszyscy utrzymują się z renty ojca, która wynosi 2200 zł. Matka skarżącego nie pracuje, zaś brat i bratowa są osobami bezrobotnymi. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą która przynosi na razie straty, ponieważ dopiero ją rozpoczyna. Na zakup maszyn i urządzeń pozyskał częściowo środki z urzędu pracy, zaś resztę w wysokości ok. 50 tys zł. musiał pokryć z zaciągniętego kredytu, który teraz spłaca w ratach po 1890 zł. Skarżący posiada 12 -letni samochód marki Mercedes, jednak obecnie jest on wart nie więcej niż 3000 euro. Z renty ojca kwota w wysokości ok. 40 zł przeznaczana jest na wydatki związane z utrzymaniem domu, a prócz tego ojciec spłaca jeszcze 700 zł raty hipotecznej i 300 zł pożyczki. Do wniosku dołączył kopię pokwitowania należności z tytułu składek ZUS na kwoty po 371,04 zł, 1071,67 zł i 90,08 zł, kopię pokwitowania zaliczki podatku na kwotę 66 zł, kopie pokwitowań rat opiewających na kwoty po 1200 zł i 1000 zł, decyzji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości za rok 2012 na 914 zł, wezwania do zapłaty 427,51 zł z tytułu przeterminowanych należności za dostawę wody, wezwania do zapłaty przeterminowanych należności za energię elektryczną opiewających na kwoty 507,09 zł, 13,17 zł, 1008,56 zł, rachunku za telefon na 135 zł, bilansów firmy pokazujących, że rok 2011 zakończył się wynikiem ujemnym -13.676,05 zł, zaś pierwszy miesiąc bieżącego roku wynikiem ujemnym -7.401,03 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże - stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może wydać takie postanowienie tylko na wniosek skarżącego, w którym skarżący obowiązany jest wskazać okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w interesie strony leży także ich wskazanie. Natomiast obowiązkiem Sądu rozpoznającego wniosek o ochronę tymczasową jest dokonanie wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych w nim (załączonych do wniosku dokumentach) okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05). Wobec powyższego po przeanalizowaniu akt spawy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wykazał, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji. Należy przy tym zaznaczyć, że wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie łączy się w każdym wypadku z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, lecz zależy to od okoliczności sprawy, takich jak wysokość kwoty, której dotyczy decyzja i stopień prawdopodobieństwa ewentualnego otrzymania zwrotu uiszczonej kwoty. Skarżący podał, że przy wysokości dochodów uzyskiwanych przez niego z działalności gospodarczej zapłacenie kary w kwocie 41 285,00 zł znacznie pogorszy sytuację finansową jego i jego rodziny. Nie bez znaczenia jest tu również możliwość utraty przez przedsiębiorcę płynności finansowej prowadzącej do uniemożliwienia prowadzenia dalszej działalności, będącej źródłem dochodu jego i jego rodziny, w przypadku wykonania decyzji, co mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Oceniając stopień dolegliwości wysokości nałożonej kary pieniężnej w świetle rzeczywistych możliwości finansowych strony stwierdzić zatem należy, że wykonanie decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącego. Dlatego też w świetle przedstawionych przez skarżącego we wniosku udokumentowanych informacji należy przyjąć, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Na marginesie należy wskazać, iż wskazana powyżej decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego była już przedmiotem wniosku skarżącego o jej wstrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2011 r., wstrzymał wykonanie tej decyzji. Jak wynika z akt sprawy niniejszy wniosek został oparty na zbieżnych okolicznościach, jak podnoszone przy ocenie poprzedniego wniosku skarżącego. Zatem, skoro nie zmieniły się okoliczności sprawy w zakresie podstawy wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w stosunku do okoliczności na podstawie, których wydano postanowienie WSA w K., to uznać należy, że nie odpadły przesłanki warunkujące uznanie, iż w stosunku do skarżącego mogłyby zaistnieć okoliczności określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por: postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. akt I GSK 1476/11). Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.