II GSK 933/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 29 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej H. S. I. "R." z siedzibą w P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 9 lipca 2008 r. sygn. akt III SA/Po 295/08 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi H. S. I. "R." z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 9 lipca 2008 r. sygn. akt III SA/Po 295/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę H. S. I. "R." z siedzibą w P., dalej jako "spółdzielnia", na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia [...] maja 2008 r. skarżąca spółdzielnia, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...]. Od skargi nie został uiszczony należny wpis. W myśl § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, wpis stały wynosi 500 zł. Stosownie do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", pisma wnoszone przez radcę prawnego lub adwokata, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z uwagi na to, że pismo nie zostało należycie opłacone, w ocenie Sądu I instancji, należało odrzucić skargę bez wzywania do uiszczenia opłaty. Na powyższe postanowienie, na podstawie art. 173 § 1 i art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a., skargę kasacyjną wniosła skarżąca spółdzielnia, domagając się jego uchylenia oraz wyznaczenia terminu do wniesienia opłaty. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej podniósł, że skarga po jej sporządzeniu została przesłana do sądu przez administrację strony skarżącej. Zatem okoliczność, że nie wniesiono opłaty od skargi, stanowi uchybienie powstałe z przyczyn niezależnych od pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niezasadną. Stosownie do art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania, zatem ocena zasadności skargi kasacyjnej zostanie dokonana w nawiązaniu do sformułowanych w niej zarzutów. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. zdanie pierwsze sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga, podlegająca opłacie stałej, została wniesiona przez pełnomocnika skarżącej spółdzielni, będącego radcą prawnym. Okoliczność, że skarga została fizycznie przesłana przez administrację spółdzielni jest dla sprawy nieistotna. Zatem, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 221 p.p.s.a., skoro podlegała ona opłacie stałej, a wniesiona przez radcę prawnego skarga nie została należycie opłacona. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może być przedmiotem skargi kasacyjnej zawarty w niej wniosek o wyznaczenie terminu do wniesienia opłaty. Taki wniosek wszczyna bowiem odrębne od skargi kasacyjnej postępowanie. Ponadto, co należy zauważyć, skarga kasacyjna nie zawiera tych wszystkich wymogów formalnych, o których mowa w art. 176 p.p.s.a, a w szczególności nie powołuje tych przepisów prawa, jakie naruszył sąd I instancji, a który to obowiązek spoczywa na kasatorze, również na podstawie art. 174 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.