II GSK 966/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba (spr.) Sędzia NSA Maria Myślińska Sędzia del. WSA Renata Kantecka Protokolant Magdalena Sagan po rozpoznaniu w dniu 16 września 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Samodzielnego Wojewódzkiego Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych im. Ks. Bp. J. N. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 13 lipca 2010 r. sygn. akt I SA/Op 401/10 w sprawie ze skargi Samodzielnego Wojewódzkiego Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych im. Ks. Bp. J. N. w B. na ocenę projektu Zarządu Województwa Opolskiego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozstrzygnięcia protestu w sprawie wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej 1) oddala skargę kasacyjną; 2) zasądza od Samodzielnego Wojewódzkiego Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych im. Ks. Bp. J. N. w B. na rzecz Zarządu Województwa Opolskiego kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. wyrokiem z dnia 13 lipca 2010 r. o sygn. akt I SA/Op 401/10 oddalił skargę Samodzielnego Wojewódzkiego Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w B. na ocenę projektu Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 28 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania wniosku złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa O. na lata 2007–2013. Sąd I instancji orzekł w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 15 lutego 2010 r. K. N. reprezentujący Samodzielny Wojewódzki Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w B. złożył w Urzędzie Marszałkowskim Województwa O. wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "Przebudowa systemu energetycznego Szpitala w B. z wykorzystaniem odnawialnych źródeł ciepła" . W wyniku dokonania formalnej oceny wniosku stwierdzono uchybienia i braki, które organ opisał w piśmie z dnia 30 marca 2010 r. Organ, powołując § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 grudnia 2009 r. w sprawie udzielania pomocy na inwestycje w zakresie energetyki, infrastruktury telekomunikacyjnej, infrastruktury badawczo-rozwojowej, lecznictwa uzdrowiskowego w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 214, poz. 1661), stwierdził, że pomoc może być udzielana tylko na realizację nowych inwestycji. A zatem chodzi o urządzenia, które przyczynią się do powstania nowych produktów, bądź wprowadzą zasadnicze zmiany procesu produkcyjnego w istniejącym podmiocie gospodarczym. Organ podkreślił, że planowana w ramach projektu inwestycja polegająca na modernizacji sieci ciepłowniczych nie przyczyni się do powstania nowego sposobu wytwarzania energii, nie wprowadzi dodatkowego rodzaju energii, tym samym nie spełnia warunków nowej inwestycji. Organ dokonał oceny wniosku w oparciu o zapisy Szczegółowego opisu osi priorytetowych RPO WO 2007-2013 wersja 12, przyjętego przez Zarząd Województwa O. Uchwałą nr 1324/2008 z dnia 3 stycznia 2008 r. oraz Vademecum dla beneficjentów RPO WO 2007-2013 wersja nr 9 Tom I przyjęty przez Zarząd Województwa O. Uchwałą z dnia 12 stycznia 2010 r. oraz Tom II przyjęty przez Zarząd Województwa O. Uchwałą nr 4371 z dnia 12 stycznia 2010 r. W odpowiedzi na pismo z dnia 30 marca 2010 r. wnioskodawca przesłał korektę wniosku o dofinansowanie, w którym podniósł, iż sporne przedsięwzięcie nosi wszystkie cechy inwestycji nowej w rozumieniu powołanego rozporządzenia, a mianowicie: - wpływa na zwiększenie udziału w bilansie energetycznym energii wytworzonej z biomasy oraz wydatnie ogranicza straty energii, wobec czego realizuje podstawowy cel udzielania pomocy, - zakłada niemające miejsca w stanie obecnym wykorzystanie kotła na słomę (biomasę), czego nie można interpretować inaczej niż jako wprowadzenie zasadniczej zmiany dotyczącej procesu produkcyjnego, - polega na przebudowie i modernizacji infrastruktury i urządzeń służących do produkcji, przesyłu i dystrybucji energii cieplnej, obejmując wszystkie wymienione elementy od magazynu na opał poprzez kocioł i sieć, aż do wymiennika przed wewnętrzną siecią odbiorcy; - nie polega wyłącznie na odtworzeniu zdolności produkcyjnych, gdyż nie jest ograniczona jedynie do modernizacji sieci. Zarząd Województwa O. dokonując oceny formalnej skorygowanego wniosku, stwierdził w piśmie z dnia 21 kwietnia 2010 r., że projekt nie kwalifikuje się do wsparcia i przedstawił argumentację jak przy piśmie z dnia 30 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. oddalając skargę Samodzielnego Wojewódzkiego Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w B. na powyższe pismo uznał, że wniosek skarżącego na dofinansowanie projektu przebudowy systemu energetycznego z wykorzystaniem odnawialnych źródeł ciepła należało odrzucić. Zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 grudnia 2009 r. w sprawie udzielania pomocy na inwestycje w zakresie energetyki, infrastruktury telekomunikacyjnej, infrastruktury badawczo-rozwojowej, lecznictwa uzdrowiskowego w ramach regionalnych programów operacyjnych, w ramach nowej inwestycji mogą być realizowane projekty związane z modernizacją urządzeń służących do produkcji, przetwarzania, dystrybucji lub przesyłu energii elektrycznej lub cieplnej ale pod warunkiem, iż urządzenia te przyczynią się do powstania nowych produktów bądź wprowadzą zasadniczą zmianę procesu produkcyjnego w istniejącym podmiocie gospodarczym. Sąd I instancji uznał, że w ramach projektu nie występuje zasadnicza zmiana procesu produkcyjnego, bowiem w kotłowni nadal pozostają kotły węglowe a kocioł wsadowy opalany słomą ma pełnić jedynie funkcje uzupełniające i będzie wykorzystywany w lecie. Stąd też modernizacja w tym zakresie nie wprowadza zmian technologicznych o charakterze zasadniczym, a jedynie rozwiązania techniczne, które nie prowadzą do tworzenia nowego czy też rozbudowy istniejącego przedsiębiorstwa. Sąd I instancji wskazał, iż przyczyną negatywnej oceny projektu w zakresie spełniania kryteriów jest to, iż skarżący, mimo słusznych zaleceń organu, nie włączył do wydatków niekwalifikowanych kosztów związanych z termomodernizacją linii przesyłowych i źródła, zagospodarowaniem terenu, wiatą magazynową, kotłownią na słomę wraz z wymiennikiem, siecią przesyłu ciepła, stacją wymienników, regulacją pogodową oraz wymianą liczników ciepła. Zgodnie bowiem z treścią § 7 rozporządzenia do wydatków kwalifikowalnych w ramach nowej inwestycji zalicza się niezbędne do realizacji projektu wydatki poniesione między innymi na infrastrukturę techniczną związaną z nową inwestycją, w szczególności dróg wewnętrznych, przewodów ciepłowniczych itd. Zdaniem Sądu, projekt ma w znacznej mierze charakter odtworzeniowy, bowiem prace polegające między innymi na izolacji rur, rurociągu kablowym, urządzeniu do zdalnego odczytu wartości jest niczym innym niż modernizacją istniejącego stanu. Zapisy zarówno korekty wniosku o dofinansowanie, korekty załączników oraz wyjaśnienia złożone przez skarżącego nie potwierdzają, iż poprzez realizację przedmiotowego projektu będzie realizowana nowa inwestycja w rozumieniu cyt. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7.12.2009 r. Sąd I instancji ponadto podniósł, że zgodnie z § 13 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7.12.2009 r. prace w ramach projektu mogą rozpocząć się po złożeniu wniosku o dofinansowanie i uzyskaniu przez beneficjenta pisemnego potwierdzenia, że projekt kwalifikuje się do objęcia pomocą. Pomoc, o którą występuje wnioskodawca nie może być udzielona na inwestycje rozpoczęte. Składając korektę wniosku o dofinansowanie skarżący poinformował załączoną do korekty wniosku kopią dziennika budowy nr [...] z wpisami np. za rok 2008 r., że inwestycję rozpoczął, o czym świadczy pozwolenie na budowę nr[...]. Skarżący poinformował organ, że prace rozpoczęto 24 października 2005 r., a więc niewątpliwie przed złożeniem wniosku o dofinansowanie i tym samym przed uzyskaniem pisemnego potwierdzenia kwalifikującego projekt do objęcia pomocą. W związku z powyższym, niemożliwym było udzielenie pomocy dla przedmiotowej inwestycji oraz zakwalifikowanie jej wydatków do wsparcia. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Samodzielny Wojewódzki Szpital dla Nerwowo Chorych im. Ks. B. N. w B. wniósł skargę kasacyjną, w której na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania pomocy na inwestycje w zakresie: energetyki, infrastruktury telekomunikacyjnej, infrastruktury strefy badawczo-rozwojowej, lecznictwa uzdrowiskowego w ramach regionalnych programów operacyjnych z dnia 7 grudnia 2009 r. (Dz. U. Nr 214, poz. 1661 ze zm.), dalej jako rozporządzenie, a) § 5 ust.3 pkt 1 lit. d) rozporządzenia poprzez jego błędną wykładnię, b) § 5 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia przez błędne zrozumienie znaczenia ww. normy prawnej oraz błędne przyjęcie istnienia związku pomiędzy faktami ustalonymi w toku sprawy a normą prawną wynikającą z tego przepisu, c) § 5 ust. 6 pkt 1 lit. b) rozporządzenia, tj. błędne zrozumienie ww. przepisu i błędne przyjęcie, że prace ujęte w projekcie nie mogą stanowić prac realizowanych w ramach nowej inwestycji d) § 7 ust. 1 pkt 3 lit. e) rozporządzenia przez błędne przyjęcie, że prace wymienione we wniosku jak: wykonanie dróg wewnętrznych przewodów ciepłowniczych, izolacja rur, wykonanie rurociągu kablowego, wykonanie urządzenia do zdalnego sterowania odczytu wartości, nie są niezbędne do wykonania projektu, a mają jedynie charakter odtworzeniowy, e) § 11 oraz § 13 rozporządzenia przez błędne przyjęcie, że rozpoczęcie prac związanych z realizacją projektu, przed otrzymaniem potwierdzenia do instytucji zarządzającej, że projekt spełnia warunki uzyskania pomocy stanowi przesłankę do odmowy udzielenia pomocy. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 141 § 4 p.p.s.a. przez brak wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz wewnętrzne sprzeczności uzasadnienia, b) art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania pomocy na inwestycje w zakresie: energetyki, infrastruktury telekomunikacyjnej, infrastruktury strefy badawczo-rozwojowej, lecznictwa uzdrowiskowego w ramach regionalnych programów operacyjnych z dnia 7 grudnia 2009 r. (Dz. U. Nr 214, poz. 1661 ze zm.) polegające na uznaniu zaskarżonego protestu przez Instytucję Zarządzającą Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa O. na lata 2007–2013, a to Zarząd Województwa Opolskiego dotyczącą odrzucenia wniosku o dofinansowanie projektu nr [...] "Przebudowa systemu energetycznego szpitala w B. z wykorzystaniem odnawialnych źródeł ciepła" złożonego w ramach naboru wniosków o dofinansowanie do Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa O. na lata 2007–2013, nr Osi priorytetowej nr 4, Ochrona środowiska, nr Działania 4.3. ochrona powietrza, odnawialne źródła energii jako odpowiadającego przepisom prawa, mimo że rozstrzygnięcie narusza przepisy rozporządzenia. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podniósł, że uzasadnienie wyroku zostało sformułowane w sposób wadliwy, jest ono ogólnikowe i zdawkowe a w konsekwencji niezrozumiałe dla strony. Jeżeli uzasadnienie wyroku nie spełnia wymogów określonych w art. 141 § 4 p.p.s.a. oznacza to, że Sąd I instancji nie dokonał kontroli działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem. Jeżeli chodzi o uzasadnienie zarzutów naruszenia prawa materialnego, to zdaniem skarżącego, Sąd I instancji dopuścił się naruszenia § 5 ust. 3 pkt 1 lit. d) rozporządzenia w ten sposób, że pojęcie "nowej inwestycji" błędnie utożsamił z pojęciem nowej "infrastruktury" czy też z "tworzeniem nowej lub rozbudową istniejącej infrastruktury". Z takim rozumieniem nie można się zgodzić, bowiem § 5 ust. 3 pkt 1 lit. a) do d) wymienia działania, których charakter jest rozłączny. Wobec tego tworzenie nowego przedsiębiorstwa (§ 5 ust. 3 pkt 1lit. a) nie może co do zasady prowadzić do zasadniczej zmiany procesu produkcji, gdyż nowo utworzone przedsiębiorstwo nie ma żadnego procesu produkcji, albowiem lit. d) pkt 1 ust. 3 § 5 wyraźnie mówi o zasadniczej zmianie procesu produkcji w istniejącym przedsiębiorstwie. Dlatego wiązanie definicji "nowej inwestycji" z tworzeniem nowej infrastruktury lub rozbudową istniejącego przedsiębiorstwa jest błędnym rozumieniem treści ww. przepisu. Co do naruszenia przez Sąd I instancji przepisu § 5 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia to skarżący podkreślił, że powyższy przepis odnosi się do zdolności produkcyjnych a nie do infrastruktury, a po drugie wymaga, aby inwestycja dawała coś więcej a niżeli odtworzenie zdolności produkcyjnych. Błędne jest przekonanie Sądu I instancji, że modernizacja istniejącej infrastruktury prowadzi do uznania, iż projekt nie jest nową inwestycją. Możliwe jest przecież wytworzenie nowej infrastruktury, która będzie powodowała co do zasady odtworzenie zdolności produkcyjnych, tzn. będzie wytwarzała tyle samo ciepła z tego samego źródła co energii. Z tego względu brak tworzenia nowej infrastruktury nie może przesądzać o tym, czy wskutek tego będzie wyłącznie odtworzona zdolność produkcyjna. W dalszej części uzasadnienia skargi kasacyjnej skarżący argumentując zarzut naruszenia § 7 ust. 1 pkt 3 lit. e) rozporządzenia polegający na błędnym przyjęciu, że prace wymienione we wniosku takie jak wykonanie dróg wewnętrznych, przewodów ciepłowniczych, izolacja rur itd. mają charakter odtworzeniowy i nie są niezbędne do wykonania projektu, stwierdził, iż Sąd I instancji dokonał ustaleń w tym zakresie nie posiadając wiedzy w tej materii oraz bez głębszego uzasadnienia swoich wywodów. Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie wyroku i uwzględnienie skargi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzającą oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego i rozpoznanie sprawy pod nieobecność skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, rozpoznaje bowiem sprawę w granicach przedstawionych podstaw, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeśli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. W granicach wskazanych w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. skarżący zarzucił naruszenie szeregu przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania pomocy na inwestycje w zakresie energetyki, infrastruktury telekomunikacyjnej, infrastruktury sfery badawczo-rozwojowej, lecznictwa uzdrowiskowego w ramach regionalnych programów operacyjnych z dnia 7 grudnia 2009 r. (Dz. U. Nr 214, poz. 1661), zwanego dalej rozporządzeniem, a to konkretnie przepisów § 5 ust. 4 pkt 1, § 5 ust. 6 pkt 1 lit. b), § 7 ust. 1 pkt 3 lit. e) i § 11 oraz § 13 i w tym zakresie należało szczegółowo odnieść się do tych zarzutów. Natomiast zarzuty skargi kasacyjnej naruszenia przepisów postępowania w ramach podstawy z art. 174 pkt 2 p.p.s.a., a dotyczące art. 141 § 4 p.p.s.a. i art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia nie wymagały głębszej analizy, gdyż ustalenia faktyczne dokonane przez organ w kwestionowanej decyzji a następnie zaakceptowane przez Sąd I instancji w zasadzie nie budzą poważniejszych wątpliwości nawet u samego skarżącego. Stwierdzenie przez skarżącego, że został naruszony przepis art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz wewnętrzne sprzeczności uzasadnienia, jest gołosłowne i niezgodne z rzeczywistością, albowiem Sąd I instancji powołał odpowiednie przepisy prawa materialnego i odniósł się do poszczególnych przepisów rozporządzenia stanowiących między innymi podstawę rozstrzygnięcia. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się sprzeczności wewnętrznych uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób dostateczny wyjaśnił znaczenie podstawowych przepisów jakie zostały zastosowane w niniejszej sprawie. Ponadto skarżący w żadnym stopniu nie przedstawił czy ewentualne naruszenie przepisów art. 141 § 4 p.p.s.a. miało istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Jeżeli chodzi o zastosowanie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, to przepis ten mógłby być naruszony w sytuacji, gdyby mimo stwierdzenia przez Sąd, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, skarga zostałaby oddalona. Sąd I instancji nie mógł naruszyć przepisu art. 30c ust. 3 pkt 1 cyt. wyżej ustawy, skoro zasadnie nie stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z prawem. W tym miejscu należy podkreślić, że przedmiotowy projekt "Przebudowa systemu energetycznego Szpitala w B. z wykorzystaniem odnawialnych źródeł ciepła" złożony w ramach naboru wniosków o dofinansowanie do Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa O. na lata 2007–2013, nr Osi priorytetowej 4 Ochrona środowiska, nr Działania 4.3 Ochrona powietrza, odnawialne źródła energii, został oceniony przez właściwy organ negatywnie w zakresie spełniania kryteriów zawartych w Szczegółowym opisie osi priorytetowych RPO WO 2007–2013 wersja 12, przyjęty przez Zarząd Województwa O. Uchwałą nr 1324/2008 z dnia 3 stycznia 2008 r. oraz Vademecum dla beneficjenta RPO WO 2007–2013 wersja nr 9 Tom I i II przyjętych przez Zarząd Województwa O., gdyż beneficjent nie zastosował się do części uwag Instytucji Zarządzającej, co w konsekwencji spowodowało, że wniosek o dofinansowanie nie spełniał kryteriów formalnych (np. niewłączenie do wydatków niekwalifikowalnych wskazanych przez organ kosztów związanych z termomodernizacją). Przechodząc do ustosunkowania się do zarzutów naruszenia prawa materialnego, a konkretnie wymienionych wyżej przepisów rozporządzenia, należy przede wszystkim odnieść się w pierwszej kolejności do § 5 ust. 3 lit. d) rozporządzenia, który to przepis zdaniem skarżącego został naruszony w zaskarżonym wyroku poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że przedmiotowy projekt nie odejmuje nowej inwestycji w rozumieniu tego przepisu. Zgodnie z treścią tego przepisu nowa inwestycja obejmuje zasadniczą zmianę dotyczącą procesu produkcyjnego w istniejącym przedsiębiorstwie. Sąd I instancji prawidłowo przeanalizował znaczenie i rozumienie powyższego przepisu § 5 ust. 3 pkt 1 lit. d) rozporządzenia i odniósł go do ustalonego stanu faktycznego, uznając, że w ramach przedmiotowego projektu nie występuje zasadnicza zmiana procesu produkcyjnego, bowiem w kotłowni nadal pozostają kotły węglowe a kocioł wsadowy opalany słomą ma pełnić jedynie funkcje uzupełniające i będzie wykorzystywany w lecie. W tych warunkach zaprojektowana modernizacja w tym zakresie nie ma charakteru zasadniczego. Brak jest podstaw do kwestionowania takiego rozumienia omawianego przepisu rozporządzenia, gdyż pojęcie "zasadnicza zmiana procesu produkcyjnego" jako ocenne wymagało porównania stanu oczekiwanego względem istniejącego i niewątpliwie wielkość i zakres tej zmiany miały istotne znaczenie dla zastosowania przepisu § 5 ust. 3 pkt 1 lit. d) rozporządzenia. Kolejny zarzut naruszenia przepisu § 5 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, który zdaniem skarżącego został naruszony w zaskarżonym wyroku poprzez błędne rozumienie jego treści i znaczenia również należało uznać za nietrafny, gdyż przepis ten został prawidłowo zinterpretowany i zastosowany poprzez stwierdzenie, że nową inwestycją nie jest inwestycja prowadząca wyłącznie do odtworzenia zdolności produkcyjnych. Natomiast Sąd I instancji stwierdził, że w ramach nowej inwestycji mogą być realizowane projekty w zakresie energetyki – polegające w szczególności na budowie lub przebudowie infrastruktury i urządzeń służących do produkcji energii elektrycznej lub cieplnej, w tym odnawialnych źródeł energii, czyli przedmiotowy projekt co do zasady, ale zastrzeżenia organu i Sądu I instancji nie dotyczyły rodzaju inwestycji, ale chodziło o zakres kosztów związanych z termomodernizacją linii przesyłowych i źródła zagospodarowania terenu. Organ w toku rozpoznawania wniosku o dofinansowanie wskazywał beneficjentowi na konieczność wydzielenia określonych wydatków niekwalifikowanych i dokonanie korekty dokumentacji projektu, której skarżący jednak nie dokonał, naruszając w ten sposób § 7 ust. 1 pkt 3 lit. e) rozporządzenia. W myśl przepisu § 7 ust. 1 pkt 3 lit. e) rozporządzenia do wydatków kwalifikowalnych w ramach nowej inwestycji zalicza się niezbędne do realizacji projektu wydatki ponoszone na infrastrukturę techniczną związanych z nową inwestycją, w szczególności dróg wewnętrznych przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych lub telekomunikacyjnych. Należy zgodzić się z rozumieniem tego przepisu przez Sąd I instancji, że wymienione w tym przepisie wydatki kwalifikowalne winny pozostawać w bezpośrednim związku z nową inwestycją spełniającą wymogi projektu. Zastosowanie tego przepisu do ustalonego stanu faktycznego, a w szczególności do określenia wydatków kwalifikowalnych z przedmiotowego projektu przez Instytucję zarządzającą zostało ocenione właściwie i jest nieskutecznie podważane w skardze kasacyjnej. Zarzut naruszenia przepisu § 5 ust. 6 pkt 1 lit. b) rozporządzenia jest całkowicie chybiony, gdyż powyższe rozporządzenie nie zawiera takiego przepisu, chyba że skarżący miał na myśli przepis § 6 pkt 1 lit. b) mówiący o tym, że w ramach nowej inwestycji mogą być realizowane projekty w zakresie energetyki – polegające w szczególności na budowie lub przebudowie infrastruktury i urządzeń służących do produkcji, dystrybucji lub przesyłu energii elektrycznej i cieplnej w skojarzeniu, w tym z odnawialnych źródeł energii, ale zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ten przepis nie został w żaden sposób naruszony przez Sąd I instancji. Tym bardziej Sąd I instancji nie mógł naruszyć przepisów § 11 i 13 rozporządzenia, przyjmując, że prace w ramach projektu mogą rozpocząć się po złożeniu wniosku o dofinansowane i uzyskaniu przez beneficjenta pisemnego potwierdzenia, że projekt kwalifikuje się do objęcia pomocą. Pomoc, o którą występował wnioskodawca, nie mogła być udzielona na inwestycje rozpoczęte. Zgodnie z treścią przepisu § 13 ust. 2 rozporządzenia przez rozpoczęcie prac związanych z realizacją projektu należy rozumieć podjęcie prac budowlanych lub pierwszego prawnie wiążącego zobowiązania do zamówienia ruchomych środków trwałych, z wyłączeniem przygotowania lub opracowania dokumentacji projektowej. Treść przepisów § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia wskazuje, że zawarty w nich warunek i termin rozpoczęcia prac związanych z realizacją projektu ma istotne znaczenie dla oceny projektu do objęcia go pomocą i przepis ten nie stanowi jedynie zalecenia bez żadnych konsekwencji dla oceny projektu i dalszych rozstrzygnięć o udzielenie pomocy dla danego projektu. Wskazane przez skarżącego w uzasadnieniu skargi kasacyjnej analogie do innych rozwiązań prawnych o udzielenie wsparcia w zależności od terminu rozpoczęcia realizacji inwestycji nie mogą stanowić argumentów w tej sprawie, gdyż dotyczą zupełnie innych spraw, innych źródeł finansowania inwestycji i nie pozostają w żadnym związku z zakresem regulacji mającej zastosowanie w niniejszej sprawie. Skoro po przeanalizowaniu wszystkich zarzutów skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do ich uwzględnienia, a to z tego powodu, że w zaskarżonym wyroku nie naruszono wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w stopniu w jakim miałoby to istotny wpływ na wynik sprawy, to należało skargę kasacyjną oddalić. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 184 p.p.s.a. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego uzasadnia przepis art. 204 pkt 1 p.p.s.a.