II GZ 1004/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. Cz. i M. Cz. wspólników spółki cywilnej "J.-M." w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 523/16 w sprawie ze skargi J. Cz. i M. Cz. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr . w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie; 2) wstrzymać wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr . Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 18 maja 2016 r. sygn. akt III SA/Lu 523/16 odmówił J. Cz.i M. Cz. wspólnikom spółki cywilnej "J." (dalej: "skarżący") wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia 27 stycznia 2016 r. nr . nakładającej karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że w skardze na powyższą decyzję skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując tym, że egzekucja kary pieniężnej w wysokości 12.000,00 zł narazi ich na niepowetowaną szkodę majątkową, gdyż pozbawi ich możliwości dalszego prowadzenia działalności gospodarczej i doprowadzi do upadłości. Zdaniem Sądu pierwszej instancji skarżący nie wykazali, że zachodzi w stosunku do nich przesłanka wstrzymania wykonania decyzji, której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej ppsa). W myśl tego przepisu sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części (...), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Według Sądu pierwszej instancji skarżący wprawdzie przedłożyli dokumenty finansowe na poparcie twierdzeń zawartych we wniosku w postaci zeznań podatkowych za 2014 r. wraz z informacją o wysokości dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2014 r. jednakże brak jest wyjaśnień czemu mają służyć te informacje. Tym samym, w ocenie Sądu, nie uprawdopodobniono wystąpienia skutków wykonania zaskarżonej decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 ppsa, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący zażaleniem zaskarżyli powyższe postanowienie w całości zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 61 § 3 ppsa poprzez brak uwzględnienia wniosku pomimo, iż wykazano prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody wskutek wyegzekwowania zaskarżonej decyzji. Skarżący wnieśli o zmianę postanowienia Sądu pierwszej instancji poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu odmówił skarżącym (wynajmującym miejsce w lokalu handlowym innemu podmiotowi pod automaty do gier losowych) wstrzymania wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Stwierdził, że przedłożone dokumenty oraz oświadczenia zamieszczone we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie ryzyka wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718). W tym miejscu przypomnieć należy, iż ochrona tymczasowa może być przyznana na czas trwania postępowania sądowego w sprawie, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa). Ryzyko wystąpienia wspomnianych skutków ma charakter hipotetyczny co oznacza, że strona występująca z wnioskiem do sądu właściwego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji winna uprawdopodobnić ziszczenie się tych skutków w przyszłości a nie udowodnić ich wystąpienie. W tym kontekście strona powinna zatem dążyć do wykazania, że natychmiastowe wykonanie obowiązków nałożonych w zaskarżonej decyzji może spowodować dla niej negatywne konsekwencje finansowe lub majątkowe. Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien odnieść się do twierdzeń zawartych we wniosku i danych przedstawionych przez wnioskodawcę w dokumentach, a następnie poddać je ocenie pod kątem kryteriów określonych w art. 61 § 3 ppsa. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie przeprowadził analizy sytuacji skarżących w oparciu o treść wniosku i załączone do niego dokumenty, lecz poprzestał jedynie na stwierdzeniu, że brak wyjaśnień wnioskodawców w kwestii tych dokumentów (zeznanie podatkowe za 2014 r. wraz z informacją o wysokości dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2014 r.) oznacza, iż skarżący nie uprawdopodobnili ryzyka wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Sąd nie odniósł się również do twierdzeń skarżących, że wykonanie decyzji uniemożliwiłoby im dalsze prowadzenie działalności gospodarczej i skutkowałoby koniecznością ogłoszenia upadłości oraz zwolnienia zatrudnionych w przedsiębiorstwie pracowników. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się bowiem, że ryzyko zakończenia działalności gospodarczej lub ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa a w konsekwencji utrata źródła utrzymania są traktowane jako przesłanki uzasadniające zastosowanie tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym. Przykładem jest postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2015 r. sygn. akt I GSK 80/15, w którym stwierdzono, że w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może spowodować ustanie bytu prawnego przedsiębiorcy i zwolnienie zatrudnionych pracowników, to okoliczność ta wyczerpuje dyspozycję przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uprawdopodobnili niebezpieczeństwo wystąpienia powyższych skutków, wobec czego wniosek należało uwzględnić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 ppsa w związku z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.