II GZ 1085/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1753/15 w zakresie odrzucenia skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zwrotu dotacji postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1753/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zwrotu dotacji. Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 stycznia 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] września 2015 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd I instancji podkreślił, wobec nieodebrania przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu pomimo jej dwukrotnego awizowania, została ona uznana za doręczoną w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. z dniem 1 lutego 2016 r. Zakreślony siedmiodniowy termin, który kończył się w dniu 8 lutego 2016 r., upłynął bezskutecznie, albowiem w wyznaczonym terminie nie uiszczono należnego wpisu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu nie została jej doręczona, skarżąca nie została również zawiadomiona o podjęciu próby jej doręczenia. Podkreśliła, że prowadzi działalność gospodarczą w budynku użytkowanym przez kilka firm, w tym Pocztę Polską. Codziennie w sekretariacie pracuje jej asystentka, stąd niemożliwe jest, aby umknął im fakt pozostawienia awizo. Dodała, że firma A. słynie z nierzetelności w dostarczaniu ważnych listów. Jej zdaniem, firma ta powinna udowodnić, że poinformowała ją o korespondencji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy koperty (k. 16 akt), zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, podjęto próbę jej doręczenia skarżącej na adres ul. [...] P. (podawany przez skarżącą w skardze oraz w dotychczasowej korespondencji z sądem) w dniu 18 stycznia 2016 r., jednak przesyłka nie została doręczona, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka była powtórnie awizowana w dniu 26 stycznia 2016 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 3 lutego 2016 r. Wszystkie adnotacje znajdujące się na kopercie zostały opatrzone podpisem osoby doręczającej. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, a także adnotacje znajdujące się na zwróconych do nadawcy przesyłkach wypełnione przez pracowników poczty, korzystają z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe domniemanie dotyczy również adnotacji sporządzanych przez pracowników innych operatorów pocztowych w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529), w tym jak w niniejszej sprawie spółki A. Domniemanie prawdziwości tych danych może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie strona nie obaliła jednak skutecznie tego domniemania. Skarżąca nie przedstawiła bowiem żadnych dowodów na okoliczność niedoręczenia jej zawiadomienia o przesyłce zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu. Niewystarczające jest zaś samo twierdzenie skarżącej w tym zakresie. Przyjęcie tezy przeciwnej prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego, bowiem w każdej takiej sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizowania poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej. Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe (a zatem możliwe jest dokonywanie doręczeń przesyłek sądowych za pośrednictwem operatora A.), a ponadto także przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi jako nieopłaconej. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.