II GZ 1177/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 sierpnia 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 860/16 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 kwietnia 2016 r. nr ... w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 860/16 odmówił T.Z. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 kwietnia 2016 r. nr ... w przedmiocie kary pieniężnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że T.Z.(dalej: "skarżący") wniósł skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego doręczoną mu w dniu 18 kwietnia 2016 r. Skarga została nadana dnia 16 maja 2016 r. na adres Główny Inspektor Transportu Drogowego ul. Postępu 21 w Warszawie. Przesyłkę zwrócono skarżącemu z adnotacją: "adresat wyprowadził się". Skarżący wysłał po raz drugi skargę w dniu 30 maja 2016 r. za pośrednictwem organu na adres: Aleje Jerozolimskie 94 w Warszawie. Jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzasadniając tym, że nie ponosi winy w niedochowaniu terminu, bowiem pierwszą skargę wysłał na adres znajdujący się na stronach Biuletynu Informacji Publicznej. Sąd pierwszej instancji odmawiając skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, co jest warunkiem w rozumieniu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej ppsa) zastosowania przez sąd tej instytucji procesowej. Skarżący został bowiem pouczony w decyzji ostatecznej Głównego Inspektora Transportu Drogowego o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu odwoławczego wraz ze wskazaniem adresu, na który należało przesłać skargę. (Aleje Jerozolimskie 94 w Warszawie). Zaniedbanie skarżącego w tym zakresie świadczy wręcz o jego zawinionym działaniu. T. Z. zażaleniem zaskarżył powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W myśl art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. (art. 87 § 1 ppsa). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa). We wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi skarżący wskazał, że powodem uchybienia terminowi było wysłanie skargi na adres organu widniejący w Biuletynie Informacji Publicznej, który, według skarżącego, wskazywał siedzibę organu na ul. Postępu 21 w Warszawie. Dopiero zwrot korespondencji z adnotacją "wyprowadził się" spowodował, że skarżący wysłał pismo ze skargą na adres organu: Aleje Jerozolimskie 94 w Warszawie. Powyższy adres, co wynika z akt sprawy i przyznaje sam skarżący, został podany w pouczeniu organu skierowanym do skarżącego informującym go o trybie zaskarżenia decyzji do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Pouczenie to zostało zamieszczone w decyzji organu. W tym stanie rzeczy, wysłanie skargi na poprzedni adres organu z uzasadnieniem, że był to adres figurujący w Biuletynie Informacji Publicznej nie może być potraktowane jako okoliczność wyłączająca winę skarżącego. Zaniedbanie skarżącego w tym zakresie i niesprawdzenie aktualnego adresu wskazanego w decyzji organu jako adresu do korespondencji świadczy o niestaranności w prowadzeniu własnych spraw i w konsekwencji o winie skarżącego w niedochowaniu ustawowego terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił wniosek skarżącego odmawiając przywrócenia terminu do dokonania spóźnionej czynności procesowej i na podstawie art. 184 ppsa w związku z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.