II GZ 125/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 3828/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 września 2025 r. nr BP.702.4659.2024.E.0377.BKOE.6801 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: oddalić zażalenie. 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 26 stycznia 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 3828/25 na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz.U z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę M.M. (dalej przywoływany jako: "Skarżący", "Strona") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 września 2025 r. nr BP.702.4659.2024.E.0377.BKOE.6801 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej oraz zwrócił Skarżącemu kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 3 grudnia 2025 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie swojego numeru PESEL. Ponadto zarządzeniem z 3 grudnia 2025 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie WSA wskazał, że przesyłka pocztowa zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego była dwukrotnie awizowana, tj. 17 grudnia 2025 r. i 30 grudnia 2025 r., a następnie została zwrócona przez operatora pocztowego do Sądu dnia 2 stycznia 2026 r. wskutek niepodjęcia w terminie z placówki pocztowej (k. 20 akt sądowych). Dalej Sąd I instancji zarządzeniem z 12 stycznia 2026 r. uznał, że wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego zostały uznane za doręczone w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. dnia 31 grudnia 2025 r. Z kolei Skarżący pismem nadanym w placówce pocztowej 9 stycznia 2026 r. wskazał swój numer PESEL oraz w tym samym dniu uiścił wpis w wysokości 100 zł. Wobec powyższego Sąd I instancji stwierdził, że ustawowy, siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego upłynął 7 stycznia 2026 r. Zarówno pismo stanowiące uzupełnienia braków formalnych skargi, jak i uiszczenie wpisu sądowego nastąpiły 9 stycznia 2026 r., a zatem po upływie siedmiodniowego terminu. W związku z czym WSA odrzucił skargę i zwrócił uiszczony wpis. 2. Skarżący zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji wskazując, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Skarżący wskazał, że WSA przyjął datę drugiego awiza na dzień 30 grudnia 2025 r., a z systemu śledzenia przesyłek (którego wydruk dołączył do zażalenia) wynika, że data drugiego wiza to 29 grudnia 2025 r. Wobec powyższego "błędne informacje w systemie pocztowym lub na awizach pozostawionych w skrzynce uniemożliwiły mi precyzyjne ustalenie daty, od której Sąd liczył bieg terminu". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Instytucja tzw. fikcji doręczenia polega na tym, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy (art. 73 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie dokonuje się zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie uważa się wówczas za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy (art. 73 § 4 p.p.s.a). 5. Nie ulega zatem wątpliwości, że już z samego brzmienia § 1 i § 4 art. 73 p.p.s.a. wynika, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia (awizo - opatrzonego datą i podpisem doręczającego). Od daty na zawiadomieniu należy liczyć 14-dniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby w niniejszej sprawie bieg siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia. 6. Jak wynika z akt sprawy, i czego Skarżący nie kwestionuje, przedmiotowa przesyłka sądowa zawierająca dwa zarządzenia z 3 grudnia 2025 r. była pierwszy raz awizowana 17 grudnia 2025 r. i nie została odebrana w terminie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, czyli do 31 grudnia 2025 r. Sąd pierwszej instancji zasadnie zatem przyjął w świetle art. 73 § 4 p.p.s.a, że skuteczne doręczenie przesyłki zostało dokonane 31 grudnia 2025 r., a w związku z tym Skarżący był uprawniony uiścić wpis od skargi i uzupełnić brak formalny skargi do 7 stycznia 2026 r. Tymczasem Skarżący dopiero 9 stycznia 2026 r. uiścił wpis i uzupełnił wskazany brak formalny skargi, a więc po upływie 7-dniowego terminu do dokonania tych czynności procesowych. 7.Sąd I instancji zasadnie zatem odrzucił skargę, a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. 8. Należy przy tym podkreślić, że przedmiotem kontroli instancyjnej wywołanej zażaleniem Skarżącego była na obecnym etapie procedowania wyłącznie prawidłowość wydanego w sprawie postanowienia Sądu I instancji w przedmiocie odrzucenia skargi. Poza zakresem badania tutejszego Sądu pozostaje na tę chwilę kwestia zawinienia w uchybieniu terminu oraz dopuszczalności jego przywrócenia. 9. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.