II GZ 131/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 stycznia 2019 r. sygn. akt III SA/GI 360/18 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi S.M. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty podwyższonej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 22 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/GI 360/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie S.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 14 maja 2018 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi. WSA wskazał, że zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Niedotrzymanie tego terminu skutkuje odrzuceniem zażalenia. Sąd stwierdził, że odpis postanowienia z 14 maja 2018 r. został wysłany skarżącemu pod wskazany adres i – wobec nieobecności skarżącego – pozostawiony w urzędzie pocztowym na 14 dni. Informacja o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym została umieszczona w skrzynce na korespondencję. Przesyła nie została odebrana, więc została zwrócona do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". W tej sytuacji Sąd uznał, że przesyłka została doręczona wraz z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 p.p.s.a.). W związku z tym termin do wniesienia środka zaskarżenia mijał 14 czerwca 2018 r. Skarżący natomiast wniósł zażalenie 26 lipca 2018 r., czyli po upływie siedmiodniowego terminu do skutecznego wniesienia zażalenia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Powołał się na zły stan zdrowia i rażące naruszenie prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W ocenie NSA Sąd I instancji słusznie uznał, że zażalenie na postanowienie WSA w Gliwicach zostało złożone po terminie określonym w art. 194 § 2 p.p.s.a. Jak bowiem wynika z art. 177 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie wnosi się do sądu, który je wydał w terminie 7 dni od daty jego doręczenia. O zachowaniu tego terminu decyduje, przy wnoszeniu pism za pośrednictwem poczty, data nadania w urzędzie pocztowym zażalenia adresowanego do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarżącemu został wysłany odpis zaskarżanego postanowienia z dnia 14 maja 2018 r. wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia zażalenia. Z powodu jego nieobecności pismo pozostawiono na okres 14 dni w urzędzie pocztowym do odbioru, o czym skarżący został zawiadomiony przez pozostawienie awiza w skrzynce korespondencyjnej. Po upływnie ww. terminu przesyłka została zwrócona do WSA w Gliwicach, a następnie zastosowano art. 73 § 4 p.p.s.a., tj. fikcję doręczenia, i uznano, że przesyłka zawierająca postanowienie została doręczona skarżącemu 7 czerwca 2018 r. Wobec tego skarżący mógł wnieść zażalenie do 14 czerwca 2018 r. Skoro zaś zażalenie zostało wniesione 26 lipca 2018 r., tj. po upływnie terminu, należało je odrzucić, o czym słusznie orzekł Sąd I instancji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.